Surat Qaf — Ayat 20

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نُفِخَ (nufikha): dibelèni utawa diunekake.
• الصُّورِ (aṣ-ṣūr): iku siji piranti kaya sungu utawa tarompet kang gedhé banget, kang diunekake dening Malaikat Israfil.
• الْوَعِيدِ (al-wa'īd): ancaman utawa janji siksa.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakaké yèn ing dina kiyamat bakal ana malaikat kang diutus dening Allah, yaiku Malaikat Israfil, kang niup sungu (الصُّورِ) kanggo kaping pindhoné. Niupan iki dadi tandha wiwité dina kiyamat, yaiku dina nalika kabèh manungsa kang wis mati bakal diuripaké manèh saka kuburané. Dina iku uga diarani dina kang wis dijanjèkaké lan diancamaké marang wong-wong kafir lan wong-wong kang gawé dosa, yèn bakal nampa siksa saka Allah. Dadi, ayat iki ngélingaké marang kita kabèh yèn dina kiyamat iku mesthi bakal teka, lan ora ana siji waé kang bisa ngindari.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Kita dadi ngerti yèn dina kiyamat iku mesthi bakal kelakon, mula kita kudu tansah nyiapaké dhiri kanthi nindakaké kabecikan lan ninggalaké larangan-larangan Allah.
• Ayat iki nuduhaké kekuwasané Allah SWT kang bisa nguripaké manèh kabèh makhluké mung kanthi niupan sungu sapisan waé.
• Kita diélingaké supaya ora gampang kélangan pangarep-arep lan tansah éling marang ancaman Allah tumrap wong-wong kang duraka, supaya kita ora kèlu ing lakuning wong kafir.
• Kanthi ngélingi dina kiyamat, kita dadi luwih semangat anggoné ngibadah lan nindakaké kabecikan, amarga kabèh iku bakal ana pituwasé ing akhérat.
• Ayat iki uga ndadèkaké kita luwih tresna marang agama Islam, amarga Islam tansah ngélingaké marang bab-bab kang ghoib lan dina pungkasan, saéngga urip kita dadi luwih terarah lan ora mung mikiraké donya waé.