Sura Kaf — Werset 25

Znaczenie słów:

• Mannāʿin lil-khayr – ten, który powstrzymuje się od czynienia dobra i uniemożliwia innym jego osiągnięcie; odmawia płacenia tego, co obowiązkowe, np. jałmużny (zakāt) i wspierania potrzebujących.
• Muʿtad – ten, kto przekracza granice wyznaczone przez Boga, dopuszcza się niesprawiedliwości wobec ludzi i łamie prawa.
• Murīb – ten, kto ma wątpliwości co do prawdy, jest sceptyczny wobec obietnic i ostrzeżeń Boga, a jego serce jest pełne niepewności.

Tafsir (wyjaśnienie):

W tym wersecie Bóg opisuje cechy ludzi, którzy zasługują na wrzucenie do piekła. Jest to kontynuacja wcześniejszego opisu, w którym Bóg nakazuje aniołom – prowadzącemu i świadkowi – wrzucić do piekła każdego niewiernego, który odrzucał prawdę i trwał w uporze. Ten człowiek był powstrzymującym dobro – nie tylko sam nie czynił dobra, ale także przeszkadzał innym w czynieniu go, odmawiał płacenia praw należnych Bogu i ludziom, takich jak jałmużna, pomoc potrzebującym czy wsparcie dla słabszych. Był również przekraczającym granice – dopuszczał się niesprawiedliwości, atakował prawa innych ludzi, łamał nakazy religijne i moralne, a jego postępowanie było pełne agresji i wrogości. Ponadto był pełnym wątpliwości – jego serce było przepełnione sceptycyzmem wobec obietnic Boga dotyczących nagrody i kary, nie wierzył w prawdziwość przesłania, co prowadziło go do trwania w błędzie i oddalania się od prawdy. Te trzy cechy – powstrzymywanie dobra, przekraczanie granic i wątpliwości – są znakami osoby, która całkowicie odwróciła się od Boga i zasługuje na surową karę w życiu ostatecznym.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed przeszkadzaniem w czynieniu dobra – werset uczy nas, że nie wystarczy samemu unikać zła, ale należy aktywnie wspierać dobro i nie stawać na drodze tym, którzy je czynią. Powstrzymywanie innych od dobra jest ciężkim grzechem.
2. Zakaz przekraczania granic – islam nakazuje sprawiedliwość i umiar we wszystkich sprawach. Przekraczanie granic wyznaczonych przez Boga, zarówno w stosunku do Niego, jak i do ludzi, prowadzi do zguby.
3. Ważność pewności w wierze – wątpliwości co do obietnic i ostrzeżeń Boga są niebezpieczne, ponieważ osłabiają wiarę i prowadzą do oddalenia się od prawdy. Muzułmanin powinien pielęgnować w sobie pewność i ufność wobec Boga.
4. Sprawiedliwość Boga – ten werset przypomina, że Bóg jest sprawiedliwy i nie karze nikogo bez powodu. Kary w życiu ostatecznym są wynikiem świadomych wyborów człowieka i jego złych czynów.
5. Zachęta do hojności i dobroci – przeciwieństwem opisanej postawy jest bycie hojnym, pomocnym i otwartym na dobro. Islam wzywa do dzielenia się z innymi i wspierania ich w czynieniu dobra, co jest drogą do zbawienia.