Surah Qaf — Talata 42

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الصَّيْحَةَ – Ang sigaw o tawag; tumutukoy ito sa pangalawang pag-ihip sa trumpeta (Sur) na magbubuhay sa mga patay.
• بِالْحَقِّ – Sa katotohanan na walang pag-aalinlangan; ang pagkabuhay na muli ay tiyak na mangyayari.
• يَوْمُ الْخُرُوجِ – Ang Araw ng Paglabas mula sa mga libingan.

Interpretasyon ng Talata:

Sa Araw na iyon, maririnig ng lahat ng nilalang ang nakakatakot na sigaw—ang pangalawang pag-ihip sa trumpeta—na siyang magbubuhay sa kanila nang may katotohanan. Walang pag-aalinlangan o pagdududa sa pangakong ito ng Allah. Sa sandaling marinig nila ang sigaw na iyon, sila ay lalabas mula sa kanilang mga libingan tungo sa pagtitipon para sa pagtutuos at paggantimpala. Ang Araw na iyon ay ang Araw ng Paglabas, kung saan ang bawat kaluluwa ay bubuhayin upang harapin ang kanyang mga ginawa sa mundo.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin na ang pagkabuhay na muli ay isang katotohanang hindi maikakaila; ang sinumang naniniwala rito ay maghahanda para sa Araw na iyon sa pamamagitan ng mabubuting gawa.
2. Ang Araw ng Paglabas ay isang pagkakataon ng katarungan—walang sinuman ang mapapabayaan; bawat mabuti at masamang gawa ay may katumbas na gantimpala o parusa.
3. Ang pag-alaala sa Araw na ito ay nagbibigay sa mananampalataya ng pag-asa at pagtitiyaga sa kabila ng mga pagsubok sa mundo, sapagkat alam niyang ang kanyang pagsisikap ay hindi masasayang.
4. Ang sigaw na iyon ay tanda ng awa ng Allah sa Kanyang mga alipin—binibigyan Niya sila ng babala upang magsisi at bumalik sa Kanya bago pa man dumating ang Araw na walang pagtakas.