سوره ق — آیه 42

معانی کلمات:

• الصَّیْحَة: فریاد بلند و هولناک؛ مراد نفخهٔ دوم صور (شیپور) است که با آن همهٔ مردگان زنده میشوند.
• بِالْحَقّ: به راستی و درستی؛ یعنی این رخداد حتمی و حق است و هیچ شکی در آن نیست.
• یَوْمُ الْخُرُوج: روز بیرون آمدن از قبرها.

تفسیر آیه:

این آیه به روز رستاخیز اشاره دارد؛ روزی که همهٔ انسانها فریاد هولناک و حقیقیِ نفخهٔ دوم صور را میشنوند. آن فریاد، فریادِ برانگیخته شدن و زنده شدن مردگان است؛ فریادی که بهحق و راستی است و هیچ تردیدی در وقوع آن نیست. در آن روز، تمام انسانها از قبرهای خود خارج میشوند تا برای حساب و جزای اعمالشان حاضر شوند. این روز، روز خروج از قبرها و بازگشت به حیات دوباره است؛ حیاتی که پایان آن هرگز فرا نمیرسد.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان به روز رستاخیز و خروج از قبرها، انسان را از غفلت و سرگرم شدن به دنیای فانی بازمیدارد و او را بهسوی اعمال نیک و آمادگی برای آن روز بزرگ سوق میدهد.
• این آیه یادآور عدالت الهی است؛ روزی که هیچ عملی، کوچک یا بزرگ، بدون پاداش یا کیفر نمیماند و هر کس نتیجهٔ کردار خود را میبیند.
• باور به این روز، دل را به امید رحمت خداوند روشن میکند؛ زیرا مؤمنان میدانند که پس از این خروج، بهسوی بهشت و رضوان الهی رهسپار خواهند شد و سختیهای دنیا در برابر آن نعمتهای جاودان، ناچیز است.
• این آیه دعوتی است به تفکر در قدرت بیپایان خداوند که قادر است بار دیگر انسانها را از خاک بیافریند و زنده کند؛ همانگونه که نخستین بار آنها را آفرید.