Surat Qaf — Ayat 42

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الصَّيْحَةَ (ash-shaikhah): swara gedhe banget, yaiku swara slompret (sangkakala) nalika ditiup kaping pindho dening Malaikat Israfil.
• بِالْحَقِّ (bil-haqq): kanthi bener lan nyata, tegese kedadeyan kasebut mesthi lan ora ana keraguan.
• يَوْمُ الْخُرُوجِ (yaumul khuruj): dina metune wong-wong saka kuburane.

1. Tafsir ayat:

Ing dina iku, kabeh makhluk bakal krungu swara gedhe sing nggumunake, yaiku tiupan sangkakala kaping pindho dening Malaikat Israfil. Swara iki dudu swara sembarangan, nanging swara kang bener lan mesthi kedadeyan, ora ana sing bisa mbantah utawa ngalangi. Iki minangka tandha wiwitane dina kebangkitan, nalika kabeh wong sing wis mati bakal tangi saka kuburane kanggo diadili lan diparingi piwales dening Allah. Dina iku diarani dina metune para pendhudhuk kubur saka panggonane, kabeh padha metu kanggo ngadhepi pangadilane Allah SWT.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen dina kebangkitan iku mesthi bakal kelakon, mula kita kudu tansah nyiapake awake dhewe kanthi nindakake amal shalih.
• Swara sangkakala iku tandha kekuwatane Allah, mula kita kudu tambah iman lan takwa marang Panjenengane.
• Kabeh manungsa bakal tangi saka kubur tanpa kajaba, mula ora ana gunane gumantung marang bandha utawa pangkat donya.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep marang wong mukmin yen urip ing donya iki mung sementara, lan akhirat iku urip kang langgeng.
• Kanthi ngelingi dina kebangkitan, kita bakal luwih semangat nindakake kabecikan lan ngedohi larangan-larangan Allah.