Surja Kaf — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• Medednaha: E shtrimë, e zgjeruam dhe e bëmë të gatshme për jetesë.
• Rewasi: Male të palëvizshme, të forta, që e mbajnë tokën të qëndrueshme.
• Zevxhin behixh: Çdo lloj bimësh dhe pemësh me pamje të bukur, që gëzon syrin dhe zemrën.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për fuqinë dhe mëshirën e Tij në krijimin e tokës. Ai e shtriu tokën, e bëri të gjerë dhe të përshtatshme për banim, duke e bërë atë si një djep për njerëzimin. Në të vendosi male të forta e të palëvizshme, si kunja që e mbajnë tokën të qëndrueshme dhe e ruajnë atë nga lëkundjet, në mënyrë që njerëzit të jetojnë në siguri dhe stabilitet. Pastaj, nga mëshira e Tij, bëri që nga toka të mbijnë të gjitha llojet e bimëve dhe pemëve me pamje të bukur e tërheqëse, që kënaqin shikuesin dhe sjellin gëzim në zemra. Kjo bimësi e larmishme është dëshmi e fuqisë së Krijuesit dhe e kujdesit të Tij për krijesat.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e fuqisë së Allahut: Ky ajet na fton të mendojmë për krijimin e tokës dhe të gjitha begative në të, gjë që e forcon besimin në fuqinë e pakufishme të Allahut.
2. Mirënjohja ndaj Krijuesit: Kur shohim bukurinë e natyrës dhe dobinë e saj, duhet ta falënderojmë Allahun për këto dhunti dhe ta përdorim atë në mënyrë të dobishme.
3. Mësimi për jetën e përditshme: Ashtu si toka u bë e qëndrueshme me male, edhe jeta jonë bëhet e qëndrueshme me besim dhe durim, që na mbajnë të fortë përballë vështirësive.
4. Lidhja me Kuranin: Ky ajet na kujton se çdo gjë në natyrë është shenjë e Allahut, dhe meditimi për to na afron më shumë te Krijuesi ynë.