Sure Kâf — Ayet 7

Kelime Anlamları:

• Medednâhâ: Onu yaydık, döşedik, genişlettik.
• Revâsî: Dağlar, sabit ve sağlam duran dağlar.
• Zevc: Tür, çeşit, sınıf.
• Behîc: Göz alıcı, güzel, iç açıcı, hoş görünümlü.

Tefsir:

Yüce Allah, kudretinin ve hikmetinin delillerini saymaya devam ediyor. Bu âyette ise yeryüzünü ve içindeki harikaları önümüze seriyor. Allah Teâlâ buyuruyor ki: "Yeryüzünü yayıp döşedik." Evet, O, bu dünyayı bizim için bir beşik gibi hazırladı; onu genişletti, üzerinde yaşamaya elverişli hale getirdi. Dünya, yuvarlak bir küre olmasına rağmen, üzerinde rahatça yürüyebilmemiz, ekip biçebilmemiz ve yerleşebilmemiz için düz bir zemin gibi yayılmıştır.

Sonra buyuruyor ki: "Ve ona sabit dağlar yerleştirdik." Bu dağlar, yeryüzünün dengesini sağlayan kazıklar gibidir. Onlar olmasaydı, yeryüzü sürekli sarsıntı içinde olur, üzerinde yaşamak mümkün olmazdı. Allah, bu dağlarla yeryüzünü sabitleştirmiş, insanlara huzur ve güven vermiştir.

Ardından da: "Ve orada her çeşit güzel (göz alıcı) bitkiden yetiştirdik." buyuruyor. Allah, topraktan rengârenk, çeşit çeşit, göz kamaştıran, gönül açan bitkiler, ağaçlar, meyveler ve çiçekler çıkarıyor. Her biri ayrı bir güzellikte, ayrı bir faydaya sahip. İnsan bunlara baktığında gözü gönlü şenlenir, Rabbini hatırlar ve O'nun büyüklüğünü idrak eder.

Bu âyet, bize şunu öğretiyor: Bu kâinat bir tesadüf eseri değildir. Her şeyi bir düzen içinde yaratan, yeryüzünü insanın hizmetine sunan ve onu sayısız nimetlerle donatan bir Yaratıcı vardır. Bu nimetleri düşünen bir insan, şükretmekten kendini alamaz. Çünkü bu güzellikler, O'nun sonsuz rahmetinin ve kudretinin birer yansımasıdır. Ey insan! Şu etrafına bir bak; yeryüzü sana nasıl da serilmiş, dağlar nasıl da sabit duruyor, bitkiler nasıl da sana gülümsüyor. Tüm bunlar, seni yaratan ve sana bu nimetleri bahşeden Allah'ı tanıman ve O'na ibadet etmen için birer davettir. Ne mutlu o kula ki, bu delilleri görür de Rabbine yönelir, O'na şükreder ve O'nun rızasını kazanmaya çalışır.