சூரா காஃப் — வசனம் 7

சொற்பொருள்:

• மெடத்னாஹா (மெடத்னாஹா): பரப்பினோம், விரித்தோம்.
• ரவாஸீ (ரவாஸீ): உறுதியான மலைகள்.
• ஸவ்ஜ் (ஸவ்ஜ்): இனம், வகை, ஜோடி.
• பஹீஜ் (பஹீஜ்): அழகான, கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியான, மகிழ்ச்சி தரக்கூடிய.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், அல்லாஹ் தனது படைப்பாற்றலின் அற்புதங்களை மனிதர்களுக்கு நினைவூட்டுகிறான். பூமியை அவன் பரப்பி, விரித்து, மனிதர்கள் வாழ்வதற்கு ஏற்ற வகையில் அமைத்தான். பூமி ஒரு கோள வடிவமாக இருந்தாலும், அதன் மேற்பரப்பை மனிதர்கள் வசதியாக வாழக்கூடிய வகையில் சமதளமாகப் பரப்பினான். அதன் பிறகு, பூமி அசைந்து கொண்டிருக்காமல் இருக்க, அதில் உறுதியான மலைகளை நிலைநிறுத்தினான். இந்த மலைகள் பூமியின் சமநிலையைக் காப்பதுடன், பல நன்மைகளையும் தருகின்றன.

மேலும், அல்லாஹ் பூமியில் ஒவ்வொரு வகையான தாவரங்களையும், மரங்களையும் ஜோடி ஜோடியாகப் படைத்து, அவற்றை அழகான தோற்றத்துடன் உருவாக்கினான். இந்தத் தாவரங்கள் கண்ணுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவதுடன், மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் உணவாகவும், பல நன்மைகளை வழங்குபவையாகவும் இருக்கின்றன. இவை அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் கருணையின் அடையாளங்களாகும்.

பயன்கள்:

1. இந்த வசனம் அல்லாஹ்வின் படைப்பாற்றலைச் சிந்திக்க அழைக்கிறது. பூமியின் அமைப்பு, மலைகள், தாவரங்கள் அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் ஞானத்தையும் சக்தியையும் நிரூபிக்கின்றன.
2. இயற்கையின் அழகை ரசிப்பதும், அதைப் பாதுகாப்பதும் ஒரு வணக்கமாகும். அல்லாஹ் படைத்த இந்த அழகிய உலகத்தை நாம் சீரழிக்காமல், நன்றியுடன் பயன்படுத்த வேண்டும்.
3. பூமியில் உள்ள ஒவ்வொரு தாவரமும் ஜோடியாகப் படைக்கப்பட்டிருப்பது, அல்லாஹ்வின் ஒழுங்குமுறையையும், அவனது படைப்பில் உள்ள சமநிலையையும் காட்டுகிறது. இது மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையிலும் ஒழுங்கையும் சமநிலையையும் கடைப்பிடிக்க உணர்த்துகிறது.
4. இயற்கையின் அழகும், அதன் பயன்களும் அல்லாஹ்வின் கருணையின் அடையாளங்கள். இவற்றைக் கண்டு மனிதர்கள் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து, அவனுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும்.