ซูเราะฮฺ กอฟ — อายะฮฺ 7

คำอธิบายคำศัพท์:

• مَدَدْنَاهَا: ทำให้แผ่กว้างและแผ่ออกไป
• رَوَاسِيَ: ภูเขาที่มั่นคงยึดแน่น
• زَوْجٍ: ชนิดหรือประเภท
• بَهِيجٍ: สวยงามน่าชม สร้างความปลาบปลื้มแก่ผู้มอง

การตีความหมาย:

พระองค์อัลลอฮ์ทรงชี้ให้มนุษย์พิจารณาถึงสรรพพลังอำนาจของพระองค์ผ่านการสร้างแผ่นดิน โดยพระองค์ทรงแผ่ผืนแผ่นดินให้กว้างใหญ่ไพศาล เหมาะแก่การอยู่อาศัยและดำรงชีวิต และทรงปักภูเขาไว้เป็นเสาเข็มที่มั่นคงบนแผ่นดิน เพื่อไม่ให้แผ่นดินสั่นสะเทือนหรือเอียงคลอนไปกับผู้คนที่อาศัยอยู่บนนั้น และพระองค์ทรงให้พืชพันธุ์นานาชนิดงอกเงยขึ้นมาจากแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ ผลไม้ และพืชผลต่างๆ ซึ่งแต่ละชนิดล้วนมีความงดงาม น่ามอง สร้างความสุขและความปลาบปลื้มใจแก่ผู้ที่ได้เห็น ได้ลิ้มรส และได้รับประโยชน์จากมัน

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การมองดูธรรมชาติรอบตัวอย่างพิจารณาใคร่ครวญเป็นหนทางหนึ่งที่จะนำไปสู่การศรัทธาในพระผู้สร้าง เพราะความงดงามและความสมดุลของสรรพสิ่งล้วนเป็นหลักฐานที่ชัดเจนถึงพระปรีชาญาณอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
2. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์นั้นปรากฏชัดในการทรงจัดเตรียมปัจจัยยังชีพไว้บนแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นภูเขาที่ทำให้แผ่นดินมั่นคง หรือพืชพันธุ์ที่ให้อาหารและความงดงามแก่ชีวิต
3. การใคร่ครวญในความงามของธรรมชาติช่วยให้จิตใจสงบและใกล้ชิดกับพระผู้เป็นเจ้า และเป็นการบำบัดจิตใจจากความเครียดและความวุ่นวายของชีวิต
4. การที่อัลลอฮ์ทรงสร้างพืชพันธุ์หลากหลายชนิดบนแผ่นดินเดียวกัน สะท้อนถึงพระอานุภาพอันไร้ขอบเขต และเป็นการเชิญชวนให้มนุษย์รู้จักแสวงหาความรู้และศึกษาความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ เพื่อเพิ่มพูนศรัทธาและความกตัญญูต่อพระองค์