Surat Az-Zariyat — Ayat 27

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَقَرَّبَهُ : banjur dicelakake, didekake.
• أَلَا : tembung panyaruwe kanggo ngajak utawa nggugah kawigaten, tegese "apa ora" utawa "mbok".
• تَأْكُلُونَ : padha mangan.

2) Tegese ayat:

Nabi Ibrahim banjur nyedhakake daging sapi enom sing wis dibakar mau marang para tamu, supaya padha mangan. Nanging para tamu mau ora mangan, mula Nabi Ibrahim banjur ngandika kanthi alus lan ngajak: "Apa kowe padha ora mangan?" Pangandika iki dudu nesu, nanging minangka pangajak supaya para tamu gelem mangan panganan sing wis disuguhake.

3) Piwulang lan paedah sing bisa dijupuk:

• Nabi Ibrahim menehi tuladha babagan tata krama nampa tamu sing apik banget: nyepakake panganan sing paling apik, banjur nyuguhake kanthi cara sing alus lan ngajak tamu supaya mangan.
• Awaké dhéwé diwulang supaya ngajak wong liya kanthi cara sing lembut, ora kanthi meksa utawa nesu, amarga cara sing alus luwih gampang ditampa.
• Ayat iki nuduhake kemuliaan akhlak para nabi, lan dadi conto kanggo umat Islam supaya seneng nampa tamu lan menehi panganan marang wong liya.
• Saka ayat iki, awaké dhéwé uga dielingake yen menehi panganan lan ngajak mangan iku kalebu amal kabecikan sing bisa nguwatake paseduluran lan nuwuhake rasa tresna ing antarane manungsa.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih seneng nindakake kabecikan marang tamu lan tangga teparo, lan ngerti yen Islam iku agama sing ngajak marang kemuliaan akhlak lan tetulung marang liyan.