Surat Az-Zariyat — Ayat 47

Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَالسَّمَاءَ : langit, yaiku kabeh kang ana ing dhuwur bumi, kalebu langit kang katon lan jagad raya kang jembar iki.
• بَنَيْنَاهَا : Ingsun (Allah) mbangun lan nyusun.
• بِأَيْدٍ : kanthi kekuwatan kang gedhe banget.
• لَمُوسِعُونَ : Ingsun (Allah) iku kang nggelar lan ngluwihi amba.

Tafsir Ayat:

Allah SWT ngandhani menawa langit iki Ingsun kang mbangun lan nyusun kanthi kekuwatan kang gedhe banget, ora ana kang bisa nglakoni kajaba mung Ingsun. Langit iki Ingsun dadekake kaya payon kang nglindhungi bumi, kuwat lan kukuh, ora gampang rusak. Kajaba iku, Ingsun uga kang nggelar lan ngluwihi ambaning langit iki, saben papan lan saben arah Ingsun paringi jembar tanpa wates. Kabeh mau nuduhake menawa Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Amba pangwasane, ora ana kang bisa nglawan utawa ngalangi karsane.

Faedah-faedah saka Ayat Iki:

1. Ayat iki ngelingake marang kita menawa langit kang jembar iki dudu kedadeyan dhewe, nanging ana kang nyipta lan mbangun, yaiku Allah SWT. Mula kita kudu tambah iman lan percaya marang kekuwasan Allah.
2. Kanthi ngerteni ambaning langit, kita bisa rumangsa menawa awake dhewe iki cilik banget ing ngarsane Allah. Iki bisa nuwuhake rasa andhap asor lan ora gampang sombong.
3. Ayat iki ngajak kita mikir lan ngrenungake ciptaan Allah. Sapa kang gelem mikir, mesthi bakal ngerti menawa jagad iki ora ana kang nyipta kajaba Allah kang Maha Kuwasa.
4. Kita diajak supaya tansah syukur marang Allah kang wis nyiptakake langit minangka payon lan pangayoman kanggo urip kita ing bumi.
5. Ayat iki uga menehi pangarep-arep marang manungsa, menawa Allah kang nggelar langit kang amba iku uga kuwasa nggelar rezeki lan pitulungan marang hamba-hambane kang padha iman lan taqwa.