சூரா அத்-தாரியாத் — வசனம் 47

சொற்பொருள்:

* بِأَيْدٍ: வலிமையுடன், ஆற்றலுடன் (பன்மைப் பொருளில் 'அய்தின்' என்பது 'யத்' எனும் சக்தி/வலிமை என்பதன் பன்மை).

* لَمُوسِعُونَ: விசாலப்படுத்துபவர்கள், விரிவாக்குபவர்கள்; மேலும் இது 'திறமை பெற்றவர்கள்' அல்லது 'வல்லவர்கள்' என்றும் பொருள்படும்.

விளக்கம்:

வானத்தை நாம் மிக உயர்ந்த, உறுதியான கட்டுமானமாகப் படைத்தோம். அதை நாம் மிகப்பெரிய சக்தி மற்றும் ஆற்றலுடன் எழுப்பினோம். அது பூமிக்கு மேலே ஒரு பாதுகாப்பான கூரையாக அமைந்துள்ளது. மேலும், நாம் அதன் எல்லைகளையும் பரப்பளவையும் தொடர்ந்து விரிவாக்கிக் கொண்டே இருக்கிறோம். இந்தப் பிரபஞ்சத்தை நாம் எவ்வளவு பெரிய அளவில் படைத்துள்ளோம் என்பதை மனிதர்கள் சிந்திக்க வேண்டும். வானத்தின் பரப்பளவு, அதிலுள்ள கோள்கள், நட்சத்திரங்கள், விண்மீன் திரள்கள் அனைத்தும் நமது வல்லமைக்கு சான்றாக உள்ளன. இந்த விரிவாக்கம் இன்றும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை நவீன அறிவியலும் உறுதிப்படுத்துகிறது.

பயன்கள்:

1. இந்த வானம், பூமி, மலைகள், கடல்கள் அனைத்தையும் படைத்த இறைவனின் மகத்தான சக்தியை நினைவுபடுத்துகிறது. இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் அற்புதமான அமைப்பைக் கவனிக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும், இதைப் படைத்தவன் ஒருவனே என்ற உண்மையை உணர முடியும்.
2. வானத்தின் பரந்து விரிந்த அமைப்பு, மனிதனின் அறிவுக்கு எட்டாத இறைவனின் ஞானத்தைக் காட்டுகிறது. இது மனிதனுக்கு பணிவையும், இறைவனிடம் அடக்கத்தையும் கற்பிக்கிறது.
3. இந்தப் பிரபஞ்சத்தை இவ்வளவு அழகாகவும், ஒழுங்காகவும் படைத்த இறைவன், மனிதனின் தேவைகளையும் அறிந்தவன் என்பதால், அவனிடம் மட்டுமே நாம் முழு நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும். அவனுடைய கட்டளைகளைப் பின்பற்றி, அவனுடைய அருளைப் பெற முயற்சிக்க வேண்டும்.