سورت طور — آیت 41

د کلمو معناګانې:

• أَمْ: دا دلته د انکار او رد لپاره راغلې ده، یعنې "ایا" یا "بلکې".
• الْغَيْبُ: پټه پوهه، د لوح محفوظ علم، یا هغه پټ اسرار چې یوازې الله ته معلوم دي.
• يَكْتُبُونَ: لیکي، ثبتوي، یا خلکو ته یې لیکلي ورکوي.

تفسیر:

الله تعالیٰ د مشرکانو او منکرانو د بې بنسټه خبرو په رد کې فرمايي: ایا د دوى په واک کې د غیب علم دی چې هغه لیکي او خلکو ته یې خبر ورکوي؟ یعنې ایا دوى د لوح محفوظ څښتنان دي چې هرڅه پکې لیکل شوي وي او دوى یې خلکو ته بیانوي؟ هرګز نه! دا خبره بېخي غلطه او باطله ده. د غیب علم یوازې الله تعالیٰ ته ځانګړی دی، نه آسمانونو کې او نه ځمکه کې هیڅوک د هغه عالم نه دی پرته له الله جل جلاله. دا مشرکان چې ادعا کوي چې د غیب خبرې کوي یا د راتلونکي په اړه وړاندوینه کوي، د دوى دا خبرې بې بنسټه دي او دوى یوازې اټکلونه او ګمانونه کوي. که دوى واقعاً د غیب علم لرل، نو باید د قیامت، د عذاب او د دوى د بربادۍ خبره یې کړې وای، خو دوى له دې ټولو ناخبره دي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د غیب علم یوازې الله تعالیٰ ته مخصوص دی، او هر هغه څوک چې د غیب ادعا کوي، دروغجن دی. دا مونږ له خرافاتو، فالونو او د کاهنانو له خبرو بچ کوي.
• مونږ ته دا اطمینان راکوي چې زمونږ راتلونکی او تقدیر د الله په لاس کې دی، نو مونږ باید یوازې پر الله توکل وکړو او له هغه مرسته وغواړو، نه له نورو.
• دا آیت د قرآن د حقانیت ثبوت دی، ځکه چې قرآن د غیب خبرې کوي لکه د قیامت، جنت او دوزخ جزئیات، او دا یوازې د الله له لوري کېدای شي.
• مونږ ته دا درس راکوي چې د هرې خبرې په اړه باید له علم او یقین سره خبرې وکړو، او له هغو خبرو ډډه وکړو چې پرې پوهه نه لرو.