Surat At-Tur — Ayat 41

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَمْ (am): tembung pilihan, tegesé "utawa apa".
• الْغَيْبُ (al-ghaib): samubarang kang ora katon, ora dingerteni dening manungsa, kayata perkara kang bakal kelakon ing tembe.
• يَكْتُبُونَ (yaktubūn): padha nulis, utawa padha nyathet lan nyritakake marang wong liya.

1. Tafsir ayat:

Allah mratelakake bantahan marang wong-wong kafir kang padha maido lan ngremehake Rasulullah. Dheweke padha rumangsa pinter lan bisa nemtokake dhewe apa kang bakal kelakon. Mula Allah ngandika: apa wong-wong mau duwe kawruh bab perkara gaib, banjur padha bisa nulis lan nyritakake marang manungsa sakarepe dhewe? Temen-temen ora mangkono. Ora ana siji-sijia kang ngerti perkara gaib, ora ana ing langit lan ora ana ing bumi, kajaba mung Allah. Dadi, pangakune wong-wong kafir iku goroh lan ora ana dhasare. Ora ana kang bisa mbukak tabir perkara gaib lan ora ana kang bisa nemtokake apa kang bakal kelakon ing tembe, kajaba mung kanthi kersane Allah. Wong-wong mau mung padha ngira-ngira lan nggawe-gawe dhewe, dene kabeh iku ora ana buktine.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen kawruh bab perkara gaib iku mung ana ing astane Allah. Manungsa, sepira pintere, ora bisa ngerti apa kang bakal kelakon ing tembe.
• Kita ora kena gampang percaya marang wong kang ngaku bisa nemtokake perkara gaib, kayata dukun, peramal, utawa sapa wae kang ngaku ngerti masa depan. Iku kabeh goroh lan bisa nggawa kita marang kesasar.
• Ayat iki uga nuduhake yen Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, amarga mung Allah kang ngerti perkara gaib lan mung Panjenengane kang bisa mbukakake marang para nabi lan rasul sakarepe.
• Kanthi mangerteni bab iki, kita dadi luwih cedhak marang Allah, luwih percaya marang Panjenengane, lan luwih ngandelake Al-Qur'an minangka pituduh urip. Iki kabeh ndadekake kita rumangsa tentrem lan ora gampang kena pengaruh marang perkara kang ora bener.