ซูเราะฮฺ อัฏ-ฏูร — อายะฮฺ 41

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• อัล-ฆ็อยบ์ (الْغَيْبُ) หมายถึง สิ่งเร้นลับที่พ้นจากประสาทสัมผัสและการรับรู้ของมนุษย์ ซึ่งไม่มีใครรู้ได้นอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น
• ยักตุบูน (يَكْتُبُونَ) หมายถึง การเขียนหรือบันทึกสิ่งที่พวกเขาอ้างว่ารู้จากความเร้นลับ เพื่อบอกกล่าวแก่ผู้คน

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตำหนิพวกปฏิเสธศรัทธาที่กล่าวหาท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ว่าเป็นผู้กล่าวเท็จหรือเป็นนักกวีที่แต่งเรื่องขึ้นเอง โดยตรัสว่า "หรือว่าพวกเขามีความรู้ในสิ่งเร้นลับ พวกเขาจึงเขียนบันทึกสิ่งนั้นได้" — นั่นคือ พวกเขาอ้างว่าตนรู้ความลับของท้องฟ้าและแผ่นดิน หรือรู้สิ่งที่อยู่ในบันทึกที่ถูกเก็บรักษาไว้ (อัล-เลาฮุลมะฮ์ฟูซ) แล้วจึงเขียนบอกกล่าวแก่ผู้คนตามที่ต้องการหรือ?

ความจริงแล้วมิได้เป็นเช่นนั้นเลย เพราะไม่มีผู้ใดในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินจะรู้สิ่งเร้นลับได้นอกจากอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว พระองค์ผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง ไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นจากพระองค์ได้ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่อยู่ในอกหรือสิ่งที่อยู่ในความมืดมิดก็ตาม

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความรู้เรื่องสิ่งเร้นลับเป็นสิทธิ์เฉพาะของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ไม่มีมนุษย์หรือญินคนใดจะรู้ได้นอกจากสิ่งที่พระองค์ทรงเปิดเผยให้รู้ผ่านบรรดาศาสนทูตเท่านั้น
2. การอ้างความรู้เรื่องอนาคตหรือสิ่งเร้นลับโดยปราศจากหลักฐานที่ถูกต้องเป็นเรื่องเท็จและเป็นการกล่าวร้ายต่ออัลลอฮ์
3. ความยิ่งใหญ่แห่งพระปัญญาของอัลลอฮ์ที่ทรงปกปิดสิ่งเร้นลับจากปวงบ่าว เพื่อเป็นการทดสอบว่าพวกเขาจะยอมจำนนต่อพระองค์หรือไม่
4. การที่อัลลอฮ์ทรงเปิดเผยข่าวของสิ่งเร้นลับบางประการแก่บรรดาศาสนทูตของพระองค์นั้น เป็นการยืนยันความจริงของศาสนาและเป็นการพิสูจน์ความสัตย์จริงของบรรดานบี
5. มุสลิมควรยึดมั่นในความจริงและไม่หลงเชื่อคำกล่าวอ้างของผู้ที่อ้างว่ารู้เห็นสิ่งเร้นลับ เพราะสิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นเรื่องเท็จและเป็นการหลอกลวง