Surja En-Nexhm — Ajet 12

Kuptimet e fjalëve:

• Ef-tumarunehu: A po e kundërshtoni dhe diskutoni atë (Pejgamberin a.s.)?
• Ala ma jera: Për atë që ai ka parë me syrin e tij (gjatë natës së Isra-së dhe Miraxhit).

Tefsiri i ajetit:

Kjo pyetje retorike iu drejtohet jobesimtarëve të Kurejshit, të cilët e mohuan ngjarjen e udhëtimit të natës (Isra) dhe ngjitjes në qiell (Miraxh) të Pejgamberit Muhamed (paqja qoftë mbi të), duke e konsideruar atë si gënjeshtër dhe duke u tallur me të. Ata e kundërshtonin atë për atë që ai e kishte parë me sytë e tij, pra për atë që ia kishte treguar Zoti i tij nga mrekullitë e Tij të mëdha. Ata nuk kishin asnjë provë për ta mohuar atë, por vetëm kokëfortësi dhe arrogancë. Ajeti i qorton ata dhe i vë në siklet, duke u thënë: A po e kundërshtoni atë për atë që e ka parë me syrin e tij? A mos vallë ai po trillon apo po gënjen? Jo, ai është i sinqertë dhe i vërtetë, dhe ajo që ka parë është e vërtetë absolute. Pejgamberi (a.s.) e pa Xhebrailin (a.s.) në formën e tij origjinale dy herë: një herë në tokë dhe herën tjetër pranë Sidretil-Munteha-s, në qiellin e shtatë, ku ai pa nga shenjat e mëdha të Zotit të tij, si Xhennetin, Xhehennemin dhe gjëra të tjera që asnjë njeri nuk i ka parë. Megjithatë, jobesimtarët nuk u bindën dhe vazhduan ta mohonin atë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Vërtetimi i ngjarjes së Isra-së dhe Miraxhit si një mrekulli e madhe nga mrekullitë e Pejgamberit (a.s.), e cila dëshmon fuqinë e Zotit dhe nderin që i dha Ai robit të Tij.
2. Bindja e plotë në sinqeritetin e Pejgamberit (a.s.) dhe se ai nuk flet nga dëshira e tij, por vetëm nga shpallja që i vjen nga Zoti.
3. Nxitja për ta besuar të fshehtën (gajbin) dhe për t'u dorëzuar para asaj që na ka treguar Zoti dhe i Dërguari i Tij, edhe nëse mendja nuk e kupton plotësisht atë.
4. Qortimi i atyre që kundërshtojnë të vërtetën pa kurrfarë prove, vetëm nga kokëfortësia dhe injoranca.
5. Kjo ngjarje na mëson se besimtari duhet të jetë i fortë dhe i palëkundur përballë mohuesve dhe tallësve, ashtu siç ishte Pejgamberi (a.s.).