Surja En-Nexhm — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• el-Fu'ad: zemra.
• ma kedhebe: nuk gënjeu, nuk e mohoi atë që pa.

Tefsiri i ajetit:

Zemra e Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të) nuk e mohoi atë që e pa syri i tij. Kjo do të thotë se ajo që ai e pa me sy në udhëtimin e tij të natës (Isra dhe Miraxhin) dhe në ngjitjen në qiej, zemra e tij e vërtetoi plotësisht dhe nuk dyshoi në asnjë moment. Përkundrazi, zemra e tij e pranoi atë që e pa syri i tij me bindje të plotë dhe pa asnjë lëkundje. Kjo ishte një dëshmi e fortë e vërtetësisë së tij dhe e sinqeritetit të tij në atë që transmetoi nga Zoti i tij.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Vërtetimi i vërtetësisë së Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të) në atë që ai e pa dhe e transmetoi, gjë që forcon besimin e muslimanit në ngjarjet e mëdha si Isra dhe Miraxhi.
2. Zemra e besimtarit duhet të jetë e bindur plotësisht ndaj asaj që vjen nga Zoti dhe nga i Dërguari i Tij, pa dyshim dhe pa hezitim.
3. Kjo ajet tregon se shqisat e njeriut kur janë të sinqerta dhe të pastra, ato e ndihmojnë atë të arrijë vërtetësinë, dhe se besimi i vërtetë është ai që depërton nga syri në zemër dhe e ndriçon atë me dritën e bindjes.
4. Në këtë ajet ka një nxitje për muslimanin që ta pastrojë zemrën e tij nga dyshimet dhe t'i japë asaj dritën e besimit, në mënyrë që ajo të jetë e aftë të pranojë të vërtetën dhe ta dëshmojë atë me qetësi.