Ан-Наджм сүрөсү — Аят 46

1. Сөздөрдүн мааниси:

• نُطْفَةٍ (нутфа): эркек менен аялдан чыккан урук (бел суусу) — баланын пайда болушунун баштапкы заты.
• تَمْنَى (тумна): “чачырап, төгүлүп, жатынга коюлат” деген мааниде; башкача айтканда, урук жатынга ташталат.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала бул аятта адам баласынын жана жаныбарлардын эркек-ургаачы болуп жаралышын эске салып, алардын пайда болушу бир эле нерседен — жатынга төгүлгөн урук тамчысынан экенин билдирет. Башкача айтканда, эркек менен аялдын жаралышы да, алардын уландысынын келип чыгышы да Аллахтын кудурети менен болот. Ал урукту жатынга жайгаштырып, андан кийин адамдын түрүн улантып, эркек-ургаачы кылып жаратат. Бул — Аллахтын жаратуучулук кудуретинин жана адамзатты улантып туруучу жаратылыш мыйзамынын ачык далили.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллахтын кудурети чексиз экенин, ал эң кичине нерседен эле толук адамды жарата аларын түшүнөбүз.
• Адамдын жаралышы менен уландысы — Аллахтын өзү белгилеген тартипте болорун, бул тартипке ыраазы болуп, Аллахка шүгүр кылууга чакырат.
• Ислам дини адамдын жаралышын, үй-бүлө куруусун жана урпак улантуусун табигый, ыйык нерсе катары караарын көрсөтөт.
• Ар бир адам өзүнүн жаралышындагы Аллахтын жакшылыгын ойлонуп, Ага ыйман келтирүүгө жана жакшылык кылууга умтулат.
• Бул аят адамды текеберликтен сактап, өзүнүн алсыздыгын жана Аллахка муктаждыгын эскертет.