Surah An-Najm — Talata 46

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Nutfah – ang semilya o patak ng tubig na mahina, na siyang pinagmulan ng tao.
• Idhā tumnā – kapag ito ay ibinubuhos o inilalabas sa bahay-bata (matris) ng babae.

Paliwanag ng Talata:

Nilikha ng Allah ang dalawang uri – ang lalaki at ang babae – mula sa tao at sa mga hayop, at ang pinagmulan ng kanilang paglikha ay isang patak ng semilya na ibinubuhos sa matris. Ang semilyang ito ay mahina at hamak, ngunit sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Allah, ito ay nagiging isang ganap na tao o hayop. Ipinapakita nito na ang paglikha ng mga nilalang ay hindi bunga ng pagkakataon, kundi ito ay gawa ng Isang Dakilang Lumikha na may ganap na kapangyarihan at karunungan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagkaalala sa pinagmulan ng tao – mula sa isang hamak na patak ng semilya – ay nagtuturo sa atin ng pagpapakumbaba at pag-iwas sa kayabangan, sapagkat ang tao ay hindi nagmula sa marangal na bagay.
2. Ang pagkakalikha ng lalaki at babae mula sa iisang pinagmulan ay nagpapakita ng katarungan ng Allah at ng Kanyang karunungan sa pagbuo ng lipunan.
3. Ang talatang ito ay nagpapalalim ng pananampalataya sa kapangyarihan ng Allah, na kayang gawing perpekto ang isang bagay na tila mahina at walang halaga, kaya nararapat lamang na magpasalamat tayo sa Kanya at sumamba nang may katapatan.