Surja En-Nexhm — Ajet 46

Kuptimi i fjalëve:

• Nutfah (نُطْفَة): Pika e farës (sperma) që derdhet.
• Tumna (تُمْنَى): Derdhet, lëshohet në mitër.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se Ai i krijoi të dy gjinitë – mashkullin dhe femrën – si te njeriu ashtu edhe te kafshët, nga një pikë fare (spermë) e cila derdhet në mitër. Kjo pikë e vogël, e cila në pamje është shumë e thjeshtë dhe pa vlerë, bëhet shkak për krijimin e një qenieje të gjallë me trup të plotë, me shpirt dhe me mendje. Ky është një nga argumentet më të mëdha të fuqisë së Allahut, sepse nga një lëng i dobët dhe i parëndësishëm Ai krijon njeriun me gjithë bukurinë dhe përsosurinë e tij. Kjo tregon se krijimi nuk është i rastësishëm, por është vepër e një Krijuesi të Urtë që di çdo gjë.

Përfitimet nga ajeti:

• Kjo na mëson të njohim madhështinë e Allahut dhe fuqinë e Tij të pakufishme, sepse Ai krijon nga një pikë e vogël një krijesë të përsosur.
• Na bën të reflektojmë për fillimin tonë, që të mos krenohemi e të mos na zërë mendjemadhësia, sepse origjina jonë është një pikë fare e dobët.
• Na nxit të falënderojmë Allahun për krijimin tonë dhe për begatitë që na ka dhënë, duke e ditur se Ai është i Vetmi që meriton adhurim.
• Forcon besimin në ringjalljen pas vdekjes, sepse Ai që krijoi njeriun nga një pikë fare, patjetër që ka fuqi ta ringjallë atë përsëri.