Sure Necm — Ayet 46

Kelime Anlamları:

• Nutfe (نطفة): Az bir su, meni. İnsanın yaratılışının başlangıcı olan ve rahme atılan meni damlası.
• Tümnâ (تمنى): Dökülür, akıtılır, rahme ulaşır.

Tefsir:

Yüce Allah, bu âyet-i kerimede insanın yaratılışının en mütevazı başlangıcına dikkat çekmektedir. İnsan, kendini büyük gören, kibirlenen, güç ve kudret sahibi olduğunu zanneden bir varlıktır. Oysa onun yaratılışının kaynağı, basit bir su damlasıdır. Erkek ve dişi olmak üzere iki cinsin yaratılması, bu mütevazı meni damlasının rahme dökülmesiyle gerçekleşir.

Burada Allah Teâlâ, kudretinin büyüklüğünü, insanın acziyetini ve zayıflığını gözler önüne sermektedir. Bir damla sudan mükemmel bir insan yaratan, ona kulak veren, göz veren, akıl veren Allah, elbette ölüleri diriltmeye de kadirdir. Bu sebeple bu âyet, hem yaratılışın başlangıcına hem de yeniden dirilişin mümkün olduğuna işaret etmektedir.

Ey insan! Sen, bir damla sudan yaratıldın. Kibirlenme, büyüklenme! Seni yaratan, sana bu güzel şekli veren, seni en güzel kıvamda yaratan Allah'a karşı boyun eğ. O'nun kudreti karşısında acziyetini idrak et. Unutma ki sen, bir damla sudan var edildin ve yine O'na döneceksin. Bu düşünce, insanı hem tevazuya sevk eder hem de Allah'ın kudretine olan imanını güçlendirir.

Rabbimiz, bu âyetle bizlere şunu öğretiyor: Yaratılışınız ne kadar basit ve zayıf bir başlangıca dayanıyorsa, yeniden dirilişiniz de O'nun için o kadar kolaydır. Öyleyse Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin, O'nun vaadine gönülden inanın ve hayatınızı O'nun rızasına uygun yaşayın. Çünkü sizi bir damla sudan yaratan Rabbiniz, sizi yeniden diriltmeye de her an kadirdir.