Surat An-Najm — Ayat 52

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَقَوْمَ نُوحٍ: lan kaumé Nabi Nuh.
• مِنْ قَبْلُ: sadurungé (yaiku sadurungé kaum 'Ad lan Tsamud).
• أَظْلَمَ: luwih nganiaya (luwih gedhé kezalimané).
• أَطْغَىٰ: luwih banget anggoné nglakoni dosa lan mbangkang marang Allah.

2) Tegese ayat:

Allah SWT uga nyirnakake kaumé Nabi Nuh, yaiku sadurungé anané kaum 'Ad lan Tsamud. Para rawuhé kaum Nuh iki pancen luwih gedhé kezalimané lan luwih banget anggoné mbangkang marang Allah katimbang kaum-kaum kang teka ing mburiné. Sing marakaké mengkono, jalaran Nabi Nuh wis suwé banget ngajak-ajak wong-wong mau supaya padha ngabekti marang Allah kang Maha Tunggal, nganti meh sewu taun kurang seket taun anggoné dakwah, nanging kaumé tetep wae ora gelem ngrungokake lan malah mbangkang, ora mung sethithik nanging saya suwé saya nemen anggoné nglakoni dosa lan gawé rusak. Mula saka iku, patrapé kaum Nuh iki kalebu kang paling ala lan paling banget anggoné nglakoni duraka.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yèn Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa. Sapa waé kang mbangkang marang panerusing Allah, mesthi bakal nemu akibaté, ora preduli sapa lan kapan.
• Kita dielingake yèn suwé anggoné dijak marang kabecikan iku dudu alesan kanggo tetep ing dalan kang luput. Malah saya suwé dijak marang kebecikan, saya gedhé tanggung jawabé yen tetep ora gelem ngrungokake.
• Kisah kaum Nuh iki dadi pepeling kanggo kita kabèh supaya padha gelem ngrungokake lan manut marang panerusing Allah lan Rasulé, supaya ora kena azab kaya kang wis kelakon ing jaman biyèn.
• Ayat iki uga nuduhake yèn Islam iku agama kang kebak piwulang lan tuntunan, supaya manungsa padha urip kanthi tentrem lan slamet ing donya lan akherat. Mula ayo padha saya cedhak marang Al-Qur'an lan saya tresna marang agama Islam iki.