سوره نجم — آیه 52

معانی کلمات:

• أَظْلَمَ: ستمگرتر و ظالمتر.
• أَطْغَىٰ: سرکشتر و طغیانگرتر.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان نعمتها و قدرت خود، به هلاکت اقوام پیشین اشاره میکند و میفرماید که قوم نوح را نیز پیش از عاد و ثمود هلاک کردیم. این قوم، در ظلم و طغیان از آن دو قوم دیگر پیشی گرفته بودند؛ زیرا نوح علیهالسلام نهصد و پنجاه سال آنان را به توحید و عبادت خدا دعوت کرد، اما آنان نهتنها دعوت او را نپذیرفتند، بلکه بر کفر و سرکشی خود افزودند و به تکذیب پیامبر خود اصرار ورزیدند. به همین دلیل، عذاب الهی آنان را فراگرفت و غرق شدند. این آیه نشان میدهد که هیچ قومی، هرچند قدرتمند و متمدن باشد، در برابر اراده خداوند توانایی مقاومت ندارد و سرنوشت آنان عبرتی برای آیندگان است.

فواید و پیامهای آیه:

• عبرت از تاریخ: داستان اقوام پیشین، پند و عبرتی برای انسانهاست تا از سرنوشت آنان درس بگیرند و راه آنان را ادامه ندهند.
• پایداری در دعوت: حضرت نوح علیهالسلام با وجود سالها دعوت و ناسپاسی قومش، هرگز از دعوت به حق خسته نشد. این امر به ما میآموزد که در راه حق و دعوت به سوی خدا، باید صبور و استوار باشیم.
• عاقبت ظلم و طغیان: ظلم و سرکشی در برابر خداوند، عاقبتی جز نابودی و هلاکت ندارد و هیچ قدرت و جمعیتی نمیتواند انسان را از عذاب الهی نجات دهد.
• اهمیت توحید: محور دعوت همه پیامبران، دعوت به توحید و یکتاپرستی بوده است و شرک و کفر، ریشه همه ظلمها و طغیانهاست.