Surja El-Kamer — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• Fefetahna: Ne i hapëm.
• Ebvabus-semai: Dyert e qiellit.
• Bimain: Me ujë.
• Munhemir: Që rrjedh me bollëk e me vrull të madh, i pandërprerë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Nuhu a.s. iu lut Zotit të tij kundër popullit jobesimtar, Allahu iu përgjigj lutjes së tij dhe hapi dyert e qiellit me një shi të rrëmbyeshëm e të pandërprerë, i cili derdhej me sasi të mëdha e me forcë të jashtëzakonshme. Ky ujë i bollshëm ishte fillimi i dënimit hyjnor për popullin që nuk iu bind të dërguarit të Allahut. Ky shi i rrëmbyeshëm, bashkë me ujin që shpërtheu nga toka, solli përmbytjen e madhe që shkatërroi jobesimtarët, ndërsa besimtarët që ishin me Nuhun a.s. u shpëtuan në anije me urdhër të Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

• Allahu i përgjigjet lutjes së robërve të Tij të sinqertë, sidomos kur ata i luten Atij në momente të vështira.
• Dënimi i Allahut për jobesimtarët vjen në mënyra të papritura dhe të fuqishme, të cilat asnjë njeri nuk mund t'i ndalojë.
• Fuqia e Allahut është e pakufishme; Ai i hap dyert e mëshirës për besimtarët dhe dyert e dënimit për jobesimtarët.
• Ky ajet na mëson se durimi në lutje dhe këmbëngulja në thirrjen ndaj Allahut sjell rezultate të mëdha, ashtu siç ndodhi me Nuhun a.s. i cili u lut për shumë vite derisa erdhi ndihma e Allahut.