சூரா அல்-கமர் — வசனம் 11

சொற்பொருள்:

• "مُنهَمِر" — அதிகமாக, வேகமாக, இடைவிடாமல் கொட்டும் தண்ணீர்.

விளக்கம்:

நபி நூஹ் (அலை) அவர்கள் தம் சமூகத்தினருக்கு எதிராக இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் பிரார்த்தனையை ஏற்று, வானத்தின் வாயில்களைத் திறந்து, இடைவிடாமல் வேகமாகப் பொழியும் மிகுதியான மழையை அனுப்பினான். இந்த மழை வெறும் சாதாரண மழையல்ல; முற்றிலும் அழிவை ஏற்படுத்தும் விதமாக, தொடர்ச்சியாகவும் மிகுந்த அளவிலும் பொழிந்தது. இது அந்த சமூகத்தினரின் பாவச் செயல்களுக்கான தண்டனையாகவும், அவர்கள் அழிவதற்கான இறைவனின் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் அமைந்தது. இந்த வானத்து நீருடன் சேர்ந்து, பூமியிலிருந்தும் நீரூற்றுகள் பொங்கி எழுந்தன. இவ்வாறு வானத்து நீரும் பூமியின் நீரும் இணைந்து, அவர்கள் மீது இறைவன் விதித்த அழிவை நிறைவேற்றின.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ் தன் நல்லடியார்களின் பிரார்த்தனையை எப்போதும் செவியேற்று பதிலளிக்கிறான் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. நூஹ் (அலை) அவர்களின் பிரார்த்தனைக்கு இவ்வாறு பதில் கிடைத்தது.
2. இறைவனின் தண்டனை வந்தால் அதைத் தடுக்கக்கூடிய சக்தி எதுவும் இல்லை என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது. வானமும் பூமியும் அவனது கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து செயல்படுகின்றன.
3. பாவத்தில் தொடர்ந்து ஈடுபடுபவர்களுக்கு இறைவனின் வேதனை பல்வேறு வழிகளில் வரலாம் என்பதை இது எச்சரிக்கிறது. எனவே, மனிதன் எப்போதும் இறைவனின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவனது அருளைப் பெற முயல வேண்டும்.
4. இறைவனின் சக்தியின் முன் மனிதனின் சக்தி மிகவும் பலவீனமானது என்பதை உணர்ந்து, அடக்கத்துடன் வாழ வேண்டும்.