Surat Al-Qamar — Ayat 11

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• فَفَتَحْنَا (fa-fataḥnā): banjur Ingsun mbukak.
• أَبْوَابَ السَّمَاءِ (abwāba as-samā'): lawang-lawang langit.
• بِمَاءٍ مُّنْهَمِرٍ (bi-mā'in munhamir): kanthi banyu kang deres banget lan terus-terusan tumurun.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kedadeyan nalika Nabi Nuh a.s. ndonga marang Allah supaya umate kang kafir lan angkuh diparingi piwales. Allah banjur ngabulake dongane kanthi mbukak lawang-lawang langit, banjur metu banyu saka langit kang deres banget, ora kendhat lan ora bisa dietung. Banyu iki tumurun kanthi cepet lan akeh banget, kaya-kaya langit kabeh kebukak lan mbuwang banyu marang bumi. Kedadeyan iki dadi wiwitane banjir gedhe kang nglebur umate Nabi Nuh kang wis ora gelem manut marang dhawuhe Allah. Saka crita iki, kita ngerti yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Ngabulake donga, lan saben tumindak ala mesthi ana piwalese.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Ngabulake donga, mula aja wedi ndonga lan nyuwun marang Panjenengane.
• Allah nuduhake kekuwatane liwat kedadeyan alam, mula kita kudu tambah iman lan takwa.
• Crita iki ngelingake yen tumindak kafir lan angkuh marang Allah bakal ngundhuh piwales kang abot.
• Al-Qur'an ngemot piwulang lan pitutur kanggo wong kang gelem mikir lan njupuk pelajaran.
• Kanthi mangerteni crita umat kepungkur, kita dadi luwih semangat ngibadah lan cedhak marang Allah.