Аль-Камар сүресі — Аят 5

1. Сөздердің мағынасы:

• حِكْمَةٌ — даналық, хикмет.
• بَالِغَةٌ — жетілген, шегіне жеткен, толық.
• تُغْنِ — пайда беру, әсер ету, қажеттілікті өтеу.
• النُّذُرُ — ескертулер, қорқытулар (жаза туралы ескертулер).

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала адамдарға жіберілген Құранның асқан даналық иесі екенін, оның шегіне жеткен, кемелдікке толы хикмет екенін баяндайды. Яғни, Құран — ақиқат пен адасушылықты, тура жол мен азғындықты айқын ажыратып беретін, адам баласына дүние мен ақыреттегі бақытқа жетудің жолын көрсететін кемел даналық. Бұл даналық соншалықты айқын әрі толық, оған ешқандай кемшілік те, күмән да қосыла алмайды.

Алайда осынау асқан даналық пен айқын дәлелдерге қарамастан, кейбір адамдар одан бет бұрып, оны жоққа шығарады. Сондықтан аяттың соңында: «Ескертулер енді кімге пайда береді?» деген мағынада сұрақ қойылады. Бұл — мейірімсіз, қасарысқан, иман келтірмейтін, ақыретке сенбейтін қауымға айтылған ескерту. Оларға қанша ескерту айтылса да, қанша дәлел келтірілсе де, олар пайда алмайды, өйткені олар жүректерін ақиқатқа жапқан. Бұл жердегі сұрақ — айыптау мен өкініш ретіндегі сұрақ: яғни, ескертулердің оларға еш пайдасы жоқ екенін білдіреді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Құран — Аллаһтың адамзатқа берген ең ұлы даналығы. Ол адамды тура жолға салып, дүние мен ақыретте бақытқа жеткізеді.
• Құранның даналығы шексіз, ол әр заманда, әр қоғамда адам баласының мұқтаждығына жауап бере алады.
• Адам ақиқатты қабылдауға дайын болуы керек. Қасарысып, бет бұрған адамға ешбір ескерту пайда бермейді.
• Иман мен ақыретке сену — ескертулерден пайда алудың басты шарты. Кімде-кім Аллаһқа және ақырет күніне сенсе, ол Құранның даналығынан үнемі нәр алады.
• Бұл аят бізді Құранды терең оқып, оның даналығын бойымызға сіңіруге, сондай-ақ айналамыздағы адамдарға да оны жеткізуге шақырады.
• Аллаһтың ескертулері — Оның рақымы мен мейірімінің көрінісі. Ол адамдарды жазаға ұшырамас бұрын ескертеді, бұл — Оның әділдігі мен қамқорлығының белгісі.