Surat Ar-Rahman — Ayat 27

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَيَبْقَىٰ : lan tetep langgeng, ora sirna.
• وَجْهُ : wajah, yaiku dzat lan keberadaan Allah kang Mahasuci, kang tansah ana lan ora bisa rusak.
• رَبِّكَ : Pangeranmu, yaiku Allah kang nggawe lan ngopeni kabeh makhluk.
• ذُو : kang nduweni, kang kagungan.
• الْجَلَالِ : kaluhuran, keagungan, lan kaluwihan kang gedhe banget.
• الْإِكْرَامِ : kamulyan lan pakurmatan, uga kemurahan marang para hamba kang taat.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki Allah SWT ngandhakake yen kabeh kang ana ing bumi iki, yaiku kabeh makhluk urip, mesthi bakal sirna lan mati. Ora ana siji-sijia makhluk kang bisa langgeng ing donya iki. Nanging, kang tetep langgeng lan ora bakal sirna yaiku wajahé Pangeranmu, yaiku dzaté Allah kang Mahaluhur. Panjenengane iku nduweni kaluhuran kang gedhe banget, keagungan kang ora ana tandhingane, sarta kamulyan lan kemurahan marang sakabehing hamba. Allah iku dzat kang Mahaagung, Mahamulya, lan tansah paring kabagjan marang wong-wong kang taat marang Panjenengane. Dadi, ayat iki ngelingake marang kita yen donya lan sak isine iki mung sementara, lan kang tetep langgeng mung Allah SWT.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen urip ing donya iki mung sedhela, mula aja padha kepencut marang barang-barang donya kang bakal sirna.
• Kita kudu tansah ngelakoni kabecikan lan taat marang Allah, amarga mung Panjenengane kang langgeng lan bakal paring piwales marang saben tumindak kita.
• Kanthi ngerti yen Allah iku Mahaluhur lan Mahamulya, kita dadi luwih wedi lan ngajeni marang Panjenengane, sarta luwih semangat nyedhaki Panjenengane.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan katentreman ing ati, amarga sanajan kabeh bakal sirna, Allah tansah ana lan bakal ngrumat sarta paring ganjaran marang hamba-hamba kang setya.
• Kita dijak supaya tansah eling marang Allah ing saben wektu, amarga mung Panjenengane kang dadi pangayoman lan papan pangarepan kang sejati.