سورت واقعه — آیت 62

د کلمو معناګانې:

• النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ: لومړنی پیدا کول، یعنې له هیڅه نه د انسان پیدا کول او د رحم په دننه کې د هغه وده.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې انسانانو ته یادونه کوي چې تاسو خپله لومړنۍ پېداېښت په یقین سره پېژنئ او خبر یاست چې تاسو مخکې له دې چې پیدا شئ هیڅ نه وئ، بیا الله تعالی تاسو پیدا کړل. تاسو پوهېږئ چې څنګه له یوې څاڅکې (نطفې) نه په رحم کې پیدا شوئ او ورو ورو وده مو وکړه تر څو انسان شوئ. نو که دا خبره منئ، ولې له دې نه عبرت نه اخلئ او ولې فکر نه کوئ چې هغه ذات چې تاسو یې لومړی ځل پیدا کړل، هغه به تاسو بیا ژوندي کولای شي؟ ایا هغه څوک چې له هیڅه نه پیدا کولای شي، هغه به د بیا ژوندي کولو توان نه لري؟ نو تاسو باید له دې لومړنۍ پېداېښت نه عبرت واخلئ او د قیامت په ورځ د بیا ژوندي کېدو باور وکړئ.

فایدې:

• دا آیت د الله تعالی د قدرت لوی دلیل دی، ځکه چې لومړنی پیدا کول چې له هیڅه نه و، د بیا پیدا کولو په پرتله ډېر ستر کار دی. نو څوک چې لومړی پیدا کول مني، باید د بیا پیدا کولو خبره هم ومني.
• دا آیت انسان هڅوي چې د خپل ځان په پیدایښت کې فکر وکړي او د الله تعالی د قدرت او حکمت نه عبرت واخلي.
• په دې آیت کې د قیامت د ورځې د بیا ژوندي کېدو ثبوت دی، چې دا د مسلمان د عقیدې یوه مهمه برخه ده.
• دا آیت انسان ته د الله تعالی د نعمتونو یادونه کوي او هغه یې د شکر او عبادت لور ته را بولي.