Suurah Al-Waaqi'ah — Aayad 62

Macnaha Erayada:

• النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ: Abuuriddii ugu horreysay, taasoo ah abuuridda dadka markii ugu horreysay ee aanay waxba ahayn.
• فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ: Maxaad leydihiin oo maad wax xusuusanaysaan oo aad ku fiirsanaysaan?

Tafsiirka Aayadda:

Dhab ahaan waxaad tihiin dad garanaya sida Eebe idinku abuuray abuuriddii ugu horreysay, isagoo idinka abuuray wax aan jirin, ka dibna idin sameeyay dhiig, xiniin, iyo nuucyo kala duwan ilaa aad noqoteen dad. Haddaba maxaad leydihiin oo maad wax xusuusanaysaan oo aad ku fiirsanaysaan qudrada Eebe ee ku abuurista abuurid kale oo ah soo bixinta geerida ka dib? Haddii uu idin abuuray markii hore isagoo aan waxba ahayn, maxay kugu adag tahay inuu idin soo celiyo markaad dhimataan? Taas waa wax fudud oo ku yimaadda qudradiisa. Haddaba waxaa waajib ah inaad tixgelisaan oo aad rumaysataan Qiyaamada iyo soo bixinta, waayo kii idin abuuray markii hore waa kii idin soo celin doona markii dambe.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddani waxay ku tusinaysaa in abuuridda dadka ee ugu horreysay ay tahay caddayn ku filan oo ku saabsan suurtogalnimada soo bixinta, waayo kii wax ka abuuray wax aan jirin waa kara inuu wax ka abuuro wax jira.
2. Waxay ku boorrinaysaa dadka inay tixgeliyaan abuuriddooda iyo sida ay u soo mareen heerar kala duwan, si ay u xaqiijiyaan qudrada Eebe oo aan xad lahayn.
3. Waxay ku dhiirrigelinaysaa rumaynta Qiyaamada iyo nolosha dambe, taasoo keentay in dadku u diyaar garoobo camal fiican oo uu ku gaadho raallinimada Eebe.
4. Waxay ku tusinaysaa in Eebe uu yahay Kan kaliya ee wax abuura, isagoo aan la wadaagin cidna abuuridda, marka waa in loo cibaadeysto oo kaliya.
5. Waxay ku xoojinaysaa Iimaanka iyo yaqiinta, waayo xusuusta abuuridda hore waxay ku sii adkaysaa qalbiga rumaynta soo bixinta iyo xisaabta.