Sure Vâkıa — Ayet 62

Kelime Anlamları:

• Neş’etü’l-ûlâ (النشأة الأولى): İlk yaratılış, insanın yoktan var edilmesi, ana rahmindeki ilk oluşumu.
• Felevlâ (فلولا): “Keşke”, “hiç olmazsa”, “neden değil?” anlamında teşvik ve azarlama ifadesi.
• Tezekkerûn (تذكرون): Düşünüp ibret alırsınız, aklınızı kullanıp ders çıkarırsınız.

Tefsir:

Ey insanlar! Siz, ilk yaratılışınızı bizzat yaşayarak gördünüz ve bunu kesin olarak bilmektesiniz. Sizi yoktan var eden, ana rahminde şekillendiren, size can veren Allah’ın kudretini inkâr edemezsiniz. Peki, sizi ilk kez yaratan o kudretin, sizi öldükten sonra yeniden diriltmeye de gücünün yeteceğini neden düşünüp ibret almıyorsunuz?

İlk yaratılış, yeniden dirilişin en büyük delilidir. Bir şeyi yoktan var eden, onu yeniden var etmeye elbette kadirdir. Siz, kendi varlığınızın başlangıcını düşünün: Bir damla sudan, et parçasından, kemikten nasıl da kusursuz bir insan meydana geldi? Bunu yapan Allah, ölümden sonra sizi yeniden hayata döndürmeye de muktedirdir.

Ey akıl sahipleri! Bu kadar açık delil karşısında hâlâ gaflet içinde olmak, düşünmemek ve ahireti inkâr etmek ne büyük bir kayıptır! Oysa siz, her an gördüğünüz bu ilk yaratılışla, Allah’ın vaad ettiği yeniden dirilişin mümkün olduğunu anlayabilirsiniz. Ne mutlu o kimselere ki, bu delilleri görüp iman eder, dünyada sorumluluk bilinciyle yaşar ve ebedi kurtuluşa ererler.

Unutmayın ki, sizi ilk kez yaratan Rabbiniz, sizi ikinci kez diriltecek ve yaptıklarınızın karşılığını verecektir. O halde bu gerçeği düşünün, ibret alın ve O’na yönelin. Kurtuluş, ancak bu düşünce ve imanla mümkündür.