Vaqiə surəsi — Ayə 71

Sözün izahı:

• أَفَرَأَيْتُمْ (əfə-raəytum): "Gördünüzmü?", "heç düşündünüzmü?" mənasındadır. Burada diqqəti çəkmək və dərindən düşünməyə çağırmaq məqsədi daşıyır.
• النَّارَ (ən-nar): Od, atəş.
• تُورُونَ (turuna): "Yandırdığınız", "qalayıb alovlandırdığınız" deməkdir. Ərəb dilində bu söz ağacı bir-birinə sürtüb qığılcım çıxarmaq, od qalamaq mənasını verir.

Ayənin təfsiri:

Ey insanlar! Bir düşünün: hər gün istifadə etdiyiniz, yemək bişirdiyiniz, isindiyiniz o odu kim yaradıb? Onun yanması üçün lazım olan ağacı, bitkini, içindəki yanma xüsusiyyətini kim qoyub? Siz yalnız ağacı bir-birinə sürtür, qığılcım çıxarırsınız — amma o qığılcımın içindəki istilik və işıq qüdrəti sizin əlinizdə deyil. Əgər Allah istəməsəydi, nə ağac yanardı, nə də o oddan bir fayda görərdiniz.

Bu ayə insanı düşünməyə çağırır: ən adi görünən, hər gün gözümüzün önündə olan bir nemət belə, əslində Uca Allahın sonsuz qüdrətinin və mərhəmətinin nişanəsidir. Od həm istilik, həm işıq, həm də fayda mənbəyidir — hamısı Rəbbimizin bizə bəxş etdiyi nemətlərdəndir.

Bu ayəni oxuyarkən qəlbimiz şükrə və təfəkkürə açılmalıdır. Allah-Təala bizə belə sadə görünən, lakin həyatımız üçün əvəzolunmaz olan nemətləri xatırladır ki, biz Onu tanıyaq, Ona şükür edək və Onun qüdrətini dərk edək. Hər yanan ocaq, hər yanan şam bizə Yaradanımızı xatırladan bir dəlildir. Gəlin bu nemətlərin qədrini bilək və bizi yaradan Rəbbimizə həmd-səna edək.