سوره واقعه — آیه 71

### تفسیر آیه ۷۱ سوره واقعه

معانی کلمات:

• تُورُونَ: از ریشه «وری» به معنای افروختن و روشن کردن آتش است؛ یعنی آتشی که شما با زدن کبریت یا ایجاد جرقه آن را روشن میکنید.

تفسیر:

خداوند متعال در این آیه با لحنی پرسشی و توبیخی، انسانها را به اندیشه دعوت میکند: «آیا آتشی را که شما آن را روشن میکنید، دیدهاید و درباره آن اندیشیدهاید؟» این پرسش برای بیدار کردن فطرت انسانهاست که در برابر این پدیده شگفتانگیز، به قدرت بیپایان خالق آن پی ببرند. آتشی که شما با وسایل ساده آن را برمیافروزید، در حقیقت از چوب درختی ایجاد میشود که خداوند آن را آفریده است؛ درختی که در دل خود خاصیت آتشزایی قرار داده و آن را برای استفاده بشر آماده ساخته است. اگر خداوند نمیخواست، این درخت هرگز قابلیت آتش شدن را نداشت و شما هرگز نمیتوانستید از آن جرقه و شعله بیرون آورید. پس این شما نیستید که آتش را میآفرینید، بلکه تنها وسیلهای برای آشکار کردن آنچه خداوند در طبیعت نهاده است، هستید. این آیه در ادامه آیات پیشین که به نعمتهای آب و گیاه اشاره میکند، انسان را به شکرگزاری و توجه به خالق هستی فرا میخواند و نشان میدهد که تمام پدیدههای طبیعی، از جمله آتش که مایه حیات و تمدن بشر است، به اراده و قدرت خداوند وابسته است.

فواید و پیامهای آیه:

1. توحید و خداشناسی: این آیه انسان را به شناخت خداوند از طریق پدیدههای طبیعی دعوت میکند؛ آتشی که هر روز از آن استفاده میکنیم، یادآور قدرت بیپایان خالق است و ما را به توحید و یکتاپرستی رهنمون میشود.
2. شکرگزاری نعمتها: توجه به این نعمت بزرگ (آتش) که برای پختوپز، گرما، روشنایی و صنعت ضروری است، انسان را به شکرگزاری از خداوند وامیدارد و محبت او را در دل زنده میکند.
3. تواضع و فروتنی: وقتی انسان درمییابد که حتی افروختن یک آتش کوچک به اذن خداوند است، تکبر و غرور او فرو میریزد و در برابر عظمت الهی خاشع میشود.
4. ایمان به معاد: این آیه با یادآوری قدرت خداوند در آفرینش آتش، انسان را به قدرت او در زنده کردن مردگان و برپایی قیامت مطمئن میسازد؛ همان خدایی که آتش را از چوب سبز میآفریند، میتواند جهان را دوباره زنده کند.
5. تفکر و تدبر: قرآن کریم با این پرسشها، انسان را به تفکر در آفرینش دعوت میکند و نشان میدهد که ایمان واقعی، مبتنی بر اندیشه و خرد است، نه تقلید کورکورانه.