Sure Vâkıa — Ayet 71

Kelime Anlamları:

• Tûrûn: Ateşi çıkarırsınız, yakarsınız, tutuşturursunuz.

Tefsir:

Ey insanlar! Söyleyin bakalım, tutuşturduğunuz şu ateşi hiç düşündünüz mü? Onu yakan, onu var eden kimdir? Siz mi onun çıktığı ağacı yarattınız, yoksa onu yaratan Biz miyiz? Elbette ki onu yaratan, yeryüzünden bitiren, ona ateş olma özelliğini veren Allah'tır. Siz sadece onu tutuşturup yakarsınız; asıl yaratma ve var etme kudreti tamamen Allah'a aittir.

Bu ayet, insanın dikkatini en sıradan gördüğü, her gün kullandığı nimetlere çevirir. Ateş, insanlık tarihi boyunca medeniyetin temel taşlarından biri olmuştur. Yemek pişirmek, ısınmak, aydınlanmak, sanayi ve daha nice alanda ateşten istifade ederiz. Peki hiç düşündünüz mü, bu ateşi kim yarattı? Onun çıktığı ağacı kim topraktan bitirdi? Ona yanma özelliğini kim verdi? İşte tüm bunlar, kudreti sonsuz olan Allah'ın varlığına ve birliğine apaçık delillerdir.

Ey insan! Sen ateşi yakabilirsin ama onu yoktan var edemezsin. Sen bir kibrit çakabilirsin ama o ateşin kaynağı olan ağacı yaratamazsın. Öyleyse bu kadar basit bir nimeti bile var edemeyen insan, nasıl olur da kendisini yaratan Rabbine karşı büyüklenir? Nasıl olur da O'na ortak koşar?

Bu ayet bize, Allah'ın nimetlerini tefekkür etmeyi öğretir. Her sabah yaktığımız ateş, her yediğimiz yemek, her içtiğimiz su aslında Rabbimizin bize olan sonsuz merhametinin birer göstergesidir. Ne mutlu o kullara ki, bu nimetleri görür ve şükreder. Ne mutlu o kalplere ki, her ateş yandığında Rabbini hatırlar ve O'na hamd eder.

Unutmayalım ki, ateşi yaratan Allah, onu cehennemde azap aracı olarak da yaratmıştır. Öyleyse bu dünyada ateşten nasıl faydalanıyorsak, ahirette ondan korunmanın yolunu da bu dünyada bulmalıyız. O yol, Allah'a iman etmek, O'nun emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmaktır. Rabbimiz bize ateşi hem bir rahmet hem de bir uyarı olarak gösteriyor. Ne mutlu o kimselere ki, bu uyarıyı dikkate alır ve Rabbinin rızasını kazanmak için çalışır.