سوره انعام — آیه 114

معانی کلمات:

• حَکَمًا: داور، قاضی و کسی که برای داوری و قضاوت انتخاب میشود.
• مُفَصَّلًا: به روشنی بیان شده، جدا شده و کاملاً شرح داده شده.
• مُمْتَرِین: شک کنندگان، تردیدکنندگان.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به این مشرکان که از تو میخواهند میان آنان و تو داوری کند، بگو: «آیا من غیر از خدا را به عنوان داور و قاضی بطلبم؟! در حالی که اوست که این کتاب (قرآن) را به روشنی و با بیان کامل، برای شما نازل کرده است و در آن حق را از باطل جدا ساخته است؟!»

خداوند متعال خودش بهترین داور و حکم است، زیرا اوست که کتابی را نازل کرده که در آن همه چیز بیان شده و راه حق و باطل را روشن ساخته است. بنابراین، چه نیازی به داور دیگری است؟

از سوی دیگر، دانشمندان اهل کتاب (یهود و نصارا) که تورات و انجیل به آنان داده شده است، به خوبی میدانند که این قرآن از جانب پروردگار تو و به حق نازل شده است، چرا که نشانههای آن را در کتابهای خود یافتهاند. پس ای پیامبر، هرگز از کسانی مباش که در این حقیقت شک و تردید دارند.

فواید و پیامهای آیه:

• تنها خداوند شایسته داوری و قضاوت است و هیچ حکمی برتر از حکم او نیست؛ پس در همه امور زندگی باید به او مراجعه کنیم.
• قرآن کتابی است کامل و روشنگر که تمام نیازهای هدایتی بشر را بیان کرده است؛ پس باید آن را سرلوحه زندگی خود قرار دهیم.
• علمای اهل کتاب با وجود تحریفهایی که در کتابهایشان رخ داده، حقیقت قرآن را میشناسند؛ این نشانه عظمت و حقانیت قرآن است.
• مؤمن باید در ایمان خود استوار باشد و هرگز در حقانیت قرآن و رسالت پیامبر شک نکند، چرا که شک و تردید، آرامش دل را از بین میبرد.