سوره انعام — آیه 113

معانی کلمات:

• تَصْغَى: میل کند، متمایل شود.
• أَفْئِدَة: جمع «فؤاد»، به معنای دلها.
• يَقْتَرِفُوا: به دست آورند، کسب کنند (معمولاً در گناه و بدی به کار میرود).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه بیان میکند که این وسوسههای شیطانی و سخنان فریبنده که از سوی دشمنان حق القا میشود، برای آن است که دلهای کسانی که به روز قیامت و حساب و کتاب ایمان ندارند، به آن متمایل گردد. این افراد چون به آخرت باور ندارند، در برابر این سخنان باطل مقاومتی نشان نمیدهند و به تدریج به آن دل میبندند و آن را میپذیرند. سپس همین میل و پذیرش، آنان را به انجام گناهان و اعمال زشتی سوق میدهد که از پیش برایشان مقدر شده است؛ یعنی همان اعمالی که در پی دارند و سرانجامشان به سوی آن میرود. این آیه در حقیقت هشداری است درباره عاقبت کسانی که حقیقت را رها کرده و به دنبال باطل میروند؛ آنان با اختیار خود راه گناه را برمیگزینند و در نهایت به سزای اعمالشان خواهند رسید.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان به آخرت، سپری در برابر وسوسههای شیطانی و سخنان فریبنده است؛ هر که به روز جزا باور داشته باشد، دلبسته زرق و برق دنیا و القائات باطل نمیشود.
• گناه و انحراف، ریشهای در دل و باور انسان دارد؛ تا دل به باطل متمایل نشود، عمل زشت از انسان سر نمیزند.
• خداوند به انسان هشدار میدهد که عاقبت کفر و گناه، پشیمانی و عذاب است؛ پس عاقل کسی است که پیش از فرا رسیدن آن روز، به اصلاح دل و عمل خود بپردازد.
• این آیه نشان میدهد که قرآن کریم با بصیرت کامل، نقشههای دشمنان را برملا میکند تا مؤمنان هوشیار باشند و فریب نخورند؛ این خود رحمتی است از جانب پروردگار برای بندگان مخلص.