Sura Al-An'am — Werset 142

Znaczenie słów:

• حَمُولَةً – zwierzęta przeznaczone do dźwigania ciężarów, czyli wielbłądy w wieku dojrzałym, które są w stanie unieść ładunek.
• فَرْشًا – zwierzęta małe, młode wielbłądy oraz owce i bydło, które nie służą do dźwigania, lecz są blisko ziemi – nazwane tak ze względu na ich niewielkie rozmiary i bliskość podłoża.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – Wszechmogący i Najwyższy – przypomina swoim sługom o kolejnym przejawie Swojej łaski i dobroci. Stworzył On dla was, o ludzie, zwierzęta hodowlane (al-an’am), dzieląc je na dwie kategorie: jedne są duże i silne, przeznaczone do dźwigania ciężarów i podróżowania – jak dorosłe wielbłądy; inne zaś są małe i słabe, niezdolne do dźwigania – jak młode wielbłądy, owce, kozy i bydło, które służą jako pożywienie, a ich wełna i sierść jako okrycie.

Następnie Bóg zwraca się do ludzi z pozwoleniem i zachętą: „Jedzcie z tego, czym obdarzył was Allah" – czyli korzystajcie z tego, co On wam dozwolił i co wam dał z tych zwierząt, nie wprowadzając samowolnych zakazów i nakazów, których On nie ustanowił. Werset ten zawiera również przestrogę: „i nie idźcie w ślady szatana" – to znaczy nie naśladujcie go w jego metodach, nie słuchajcie jego podszeptów, które prowadzą do zakazywania tego, co Allah uczynił dozwolonym, i do dozwalania tego, co On zakazał. Tak właśnie czynili poganie z plemienia Kurajszytów, którzy samowolnie dzielili zwierzęta na dozwolone i zakazane, wymyślając własne prawa sprzeczne z prawem Bożym.

Na zakończenie wersetu Bóg wyjaśnia powód tego zakazu, mówiąc: „zaprawdę, on jest dla was wrogiem jawnym" – szatan jest waszym oczywistym wrogiem, który nie ukrywa swojej wrogości. Jego celem jest sprowadzenie was na manowce i oddalenie od drogi Bożej. Dlatego nie wolno wam słuchać jego poleceń ani podążać jego ścieżkami, gdyż to prowadzi do zguby w życiu doczesnym i wiecznym.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dostrzeganie łaski Boga w stworzeniach – werset ten uczy nas refleksji nad zwierzętami hodowlanymi i ich różnorodnością, co prowadzi do wzrostu wdzięczności wobec Stwórcy, który podporządkował je człowiekowi.
2. Zakaz samowolnego stanowienia prawa – islam podkreśla, że prawo należy wyłącznie do Allaha; człowiek nie ma prawa zakazywać ani dozwalać tego, co nie zostało jednoznacznie określone w Objawieniu. To chroni religię przed wypaczeniami i innowacjami.
3. Ostrzeżenie przed szatanem – werset uświadamia nam, że szatan jest naszym jawnym wrogiem, który działa nieustannie, aby oddalić nas od Boga. Znajomość jego metod pozwala nam się przed nimi bronić.
4. Zachęta do korzystania z dozwolonych dóbr – islam nie jest religią wyrzeczenia; przeciwnie, zachęca wiernych do korzystania z dobrych i dozwolonych rzeczy, które Bóg im dał, z umiarem i wdzięcznością.
5. Jedność źródła prawa – werset ten przypomina, że wszystkie sprawy – zarówno duchowe, jak i doczesne – podlegają prawu Bożemu, a człowiek jest jedynie wykonawcą i sługą, który ma obowiązek posłuszeństwa.