Surah Al-An'am — Talata 2

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Min tin" – mula sa putik/luad. Tumutukoy ito sa paglikha kay Propeta Adan (sumakanya nawa ang kapayapaan) bilang ama ng sangkatauhan.
• "Qaḍā ajalā" – nagtakda ng isang takdang panahon (ang haba ng buhay sa mundong ito hanggang sa kamatayan).
• "Ajalun musamman" – isang takdang panahon na nalalaman lamang Niya (ang panahon ng pagkabuhay na muli sa Araw ng Paghuhukom).
• "Tamtarūn" – nag-aalinlangan o nagdududa.

Paliwanag ng Talata:

Si Allah (luwalhatiin Siya) ang lumikha sa inyo – O mga tao – mula sa putik, sapagkat nilikha Niya ang inyong ama na si Adan mula rito, at kayo ay kanyang mga supling at inapo. Ang nilikha ay itinuturing na nagmula sa pinagmulan nito, kaya't ang panawagan ay sa lahat ng sangkatauhan bilang kanyang mga anak. Pagkatapos, itinakda Niya ang isang takdang panahon para sa inyong pananatili sa mundong ito, na siyang haba ng buhay hanggang sa kamatayan. At may isa pang takdang panahon na nalalaman lamang Niya, na siyang panahon mula sa kamatayan hanggang sa pagkabuhay na muli – ang yugto ng Barzakh (ang pagitan ng mundong ito at ng Kabilang Buhay). Sa kabila ng mga malinaw na katibayan at patunay ng Kanyang kapangyarihan, kayo pa rin ay nag-aalinlangan at nagdududa sa Kanyang kakayahang magbuhay sa mga patay sa Araw ng Paghuhukom.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang pagkaalala sa pinagmulan ng tao mula sa putik ay nagtuturo sa atin ng pagpapakumbaba; walang dahilan upang magmalaki o magmayabang, sapagkat tayo ay nilikha mula sa isang hamak na materyal, at sa Kanya tayo magbabalik.
2. Ang pagkakaroon ng takdang panahon para sa bawat isa ay nagpapaalala sa atin na ang buhay sa mundong ito ay pansamantala lamang; kaya't nararapat na gamitin natin ang ating oras sa pagsunod sa Allah at sa paggawa ng kabutihan.
3. Ang paniniwala sa Araw ng Paghuhukom at sa pagkabuhay na muli ay nagbibigay ng kabuluhan sa buhay at nagtutulak sa tao na maging responsable sa kanyang mga gawa, sapagkat alam niyang may makatarungang pagtutuos sa Kabilang Buhay.
4. Ang pagdududa sa kapangyarihan ng Allah sa kabila ng mga palatandaan ay isang paanyaya upang pag-isipan ang nilikha – ang ating sarili, ang kalawakan, at ang lahat ng nasa paligid – upang lumakas ang ating pananampalataya at tumatag ang ating tiwala sa Kanya.
5. Ang talatang ito ay nagpapakita ng katarungan at karunungan ng Allah; Siya ay hindi nag-iwan sa tao nang walang layunin, bagkus ay nilinaw Niya ang kanyang pinagmulan, ang kanyang kasalukuyan, at ang kanyang kahihinatnan, upang ang sinumang magnais ng patnubay ay makakita ng daan tungo sa Kanya.