Suurah Al-Mulk — Aayad 18

Macnaha ereyada:

• Nakiir (نَكِيرِ): Ciqaab iyo abaabul aan la qiyaasi karin, oo ah ciqaabkii Allaah ee ku dhacay ummadihii hore.

Tafsiirka:

Waxaa Allaah (Subxaanahu watacaalaa) ku xusay in ummadihii ka horreeyay Qurayshga, sida Qoomkii Nux, Caad, iyo Thamuud, ay beeniyeen rasuulladoodii. Waxay ku kaftameen, waxayna diideen xaqa ay ula yimaadeen. Markay ku madax adaygeen gaalnimada iyo beeninta, ayaa Allaah ku soo dejiyay ciqaabtii iyo halaagii. Su'aasha "se sidee ahaa ciqaabtaydii?" waxay u tahay hanjabaad iyo digid kuwa beeniya, waxayna muujinaysaa in ciqaabtii Allaah ahayd mid daran oo cakisan, oo la yaabka ku noqotay. Sidoo kale, waxay u tahay tasalliin Nabiga (SCW) markuu arkayay beeninta qoomkiisa, iyadoo loo sheegayo inaan ahayn kan ugu horreeyay ee la beeniyo, ee ummaddihii hore ayaa sidaas sameeyay, markaas ciqaabtii Allaah ku dhacday.

Faa'iidooyin:

1. Digniin iyo hanjabaad: Waxay ku digaysaa kuwa beeniya xaqa in ay la kulmi doonaan ciqaab Allaah, sida ay la kulmeen ummadihii hore.
2. Tasalliin iyo xoojin: Waxay u tahay dhiirigelin Rasuulka (SCW) iyo mu'miniinta, iyadoo la ogeysiiyay in dulqaadku yahay jidkii rasuulladii hore.
3. Waano iyo fikir: Waxay dadka ku boorrinaysaa inay fiiriyaan taariikhda ummadihii hore, oo ay ka ibraan qaataan, si ayan ugu dhicin waxa iyaga ku dhacay.
4. Caddaaladda Allaah: Waxay muujinaysaa in Allaah uusan ku degdegin ciqaabta, laakiin marka dadku ku madax adaygaan xumaha, uu qabto si adag oo cakisan.