Suurah Al-Qalam — Aayad 13

Macnaha ereyada:

• عُتُلٍّ: Nin adag oo qallafsan, akhlaaqdiisu xun tahay.
• زَنِيمٍ: Nin dadka dhexdiisa lagu dhejiyay, isagoon ka mid ahayn, waxaana loo yaqaan “dhogor” ama “ilaahyo” (kan aan loo aqoon).

Tafsiirka:

Ka dib markii Eebe ku tilmaamay kan la yidhaahdo “kitaabka sharafta leh” inuu yahay mid been badan, dhaar badan, xumaan badan, iyo isla-weyni badan, wuxuu hadda ku tilmaamayaa inuu yahay mid adag oo qallafsan, oo akhlaaqdiisu xun tahay, una qallafsan dadka, isla markaana aan lahayn asal iyo haysko – waa nin dadka dhexdiisa lagu dhejiyay, isagoon ka mid ahayn, oo loo yaqaan “dhogor”. Tani waa tilmaanta nin la yiraahdo Walid ibn Mughirah, kaas oo ahaa nin qallafsan, xun akhlaaq ahaan, isla markaana aan lahayn asal rasmi ah oo uu ku faano. Eebe wuxuu u digayaa Nabiga ﷺ inuusan maqleen oo uusan raacin nin sidan oo kale ah, waxaana ku jirta digid macnaha guud ee ay ka faa'iideysan karaan dadka Islaamka ah ilaa Maalinta Qiyaame.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Ka fogaanshaha akhlaaqda xun: Sida Eebe u sheegay inuu Nebiga ﷺ ka digtoonaado nin qallafsan oo xun akhlaaq ahaan, waxay inoo muujinaysaa in akhlaaqda xun ay tahay mid Eebe neceb yahay, isla markaana ay tahay in Muslimiintu ka fogaadaan.
2. Qiimaha asalka iyo dhaqanka wanaagsan: Nin aan lahayn asal iyo haysko, oo lagu dhejiyay dadka, waa mid lagu tilmaamay ceeb – taasoo muujinaysa in Islaamku uu qiimeeyo asalka wanaagsan iyo dhaqanka suubban.
3. Digid ka hor dhibka: Eebe wuxuu u digay Nabiga ﷺ ka hor inta uusan la kulmin dhibka ninkan, taasoo inoo baraysa inay tahay in aqoonta iyo digidda ay ka hor tagaan dhibaatooyinka.
4. Isla-weynidu waa ceeb: Ninkan waxaa lagu tilmaamay inuu isla-weyn yahay oo kibirsan yahay, taasoo inoo muujinaysa in isla-weynidu ay tahay mid Eebe neceb yahay, isla markaana ay tahay in Muslimiintu iska jiraan.