Sure Kalem — Ayet 13

Kelime Anlamları:

• ʿutüllin: Kaba, sert tabiatlı, huysuz ve katı kalpli kimse.
• baʿde zālike: Bütün bu sayılan kötü sıfatlardan sonra.
• zenīm: Soyu belli olmayan, bir kavme sonradan katılmış, onlara yamanmış kimse; nesebi şüpheli, değersiz kişi.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Peygamber Efendimiz’e (sallallahu aleyhi ve sellem) hitaben, kendisine karşı çıkan ve İslâm düşmanlığı yapan birtakım inkârcıların ahlâkî çirkinliklerini haber vermektedir. Burada vasfedilen kişi; kaba, sert mizaçlı, geçimsiz, katı kalpli ve kötü huylu biridir. Bütün bu olumsuz özelliklerinin yanı sıra o, içinde yaşadığı topluma sonradan yamanmış, nesebi belirsiz, aslı ve soyu belli olmayan bir kimsedir. Böyle birinin sözüne, davranışına ve çağrısına itibar edilmemesi gerektiği açıkça ifade edilmektedir.

Bu âyet, özel olarak bazı müşrikler hakkında inmiş olsa da, içerdiği uyarı ve dersler bütün Müslümanlar içindir. Zira burada sayılan kötü sıfatlar, her dönemde ve her toplumda bulunabilecek ahlâkî zaaflardır. Mümin, bu tür olumsuz karakterlere sahip kimselerin sözlerine aldanmamalı, onların kışkırtmalarına kapılmamalı ve hak yoldan ayrılmamalıdır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, bir insanın değerinin malıyla, makamıyla veya soyuyla ölçülmeyeceğini, asıl değerin takvâda ve güzel ahlâkta olduğunu hatırlatmaktadır. Allah Teâlâ, bizleri kötü huylardan uzak duran, güzel ahlâkı kuşanan ve Peygamber Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) güzel örnekliğine tâbi olan kullarından eylesin. Unutmayalım ki, bir insanın sözüne ve davranışına itibar edilmesi için onun doğru sözlü, güvenilir ve ahlâklı olması gerekir. Allah’ın rızasını kazanmak isteyen her mümin, bu âyette zikredilen kötü sıfatlardan şiddetle kaçınmalı ve kendini her daim ıslah etmeye çalışmalıdır.