Surat Al-Qalam — Ayat 24

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أَن : yaiku (menawa)
• لَّا يَدْخُلَنَّهَا : aja nganti mlebu ing kebon iku
• الْيَوْمَ : ing dina iki
• عَلَيْكُم : marang kowe kabeh
• مِّسْكِينٌ : wong mlarat

1. Tafsir ayat:

Wong-wong mau padha mlaku rikat-rikat menyang kebone, karo padha bisik-bisikan ing antarane awake dhewe. Isine bisik-bisikan iku yaiku pesen supaya ing dina iku ora ana siji-sijia wong mlarat sing diparengake mlebu ing kebon. Padha ngomong marang sapadha-padha: "Aja nganti dina iki ana wong mlarat sing mlebu kebon iki marang kowe." Iki minangka pambanget banget anggone nglarang supaya woh-wohan ing kebon ora diparingake marang wong mlarat. Dadi, ora mung ora menehi, nanging uga padha ngati-ati banget supaya wong mlarat ora nganti bisa mlebu lan njupuk bagian sing wis dadi hak-hake.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen sifate pelit lan medit iku kalebu watak sing ala banget, nganti-nganti wong mlarat sing mung arep njaluk bagian ora diparengake mlebu.
• Islam ngajarake supaya kita seneng tetulung lan menehi bagian marang wong sing butuh, dudu malah nyegah lan ngalang-alangi.
• Ayat iki dadi pepeling yen bandha donya iku mung titipan, lan ing kono ana hak-e wong mlarat lan wong sing butuh.
• Kanthi ngerti crita iki, kita diajak supaya dadi wong sing loman, seneng menehi, lan ora gumedhe marang wong sing kurang mampu.
• Islam iku agama sing ngangkat drajate wong mlarat lan nglindungi hak-hake, mula kita kudu tresna marang ajaran iki lan padha nglakoni kanthi seneng ati.