ซูเราะฮฺ อัล-กะลาม — อายะฮฺ 23

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• فَانطَلَقُوا หมายถึง พวกเขาออกเดินทางไปอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังสวนของพวกเขา
• يَتَخَافَتُونَ มาจากคำว่า "التخافت" หมายถึง การพูดด้วยเสียงแผ่วเบา การกระซิบกระซาบกัน โดยที่คนอื่นไม่ได้ยิน

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงกลุ่มเจ้าของสวนที่ได้ตัดสินใจกันว่าจะไม่ให้คนยากจนได้เข้ามาเก็บผลไม้ในสวนของพวกเขาในตอนเช้า หลังจากที่พวกเขาตั้งใจจะทำเช่นนั้น พวกเขาก็ออกเดินทางไปยังสวนของตนอย่างเร่งรีบในยามเช้ามืด ขณะที่เดินทาง พวกเขาต่างก็พูดคุยกระซิบกระซาบกันด้วยเสียงแผ่วเบา เพื่อไม่ให้ผู้ใดได้ยินแผนการของพวกเขา พวกเขาต่างเตือนกันและกันว่า "อย่าให้คนยากจนคนใดได้เข้ามาในสวนของพวกเราในวันนี้เด็ดขาด" การพูดด้วยเสียงแผ่วเบานี้แสดงให้เห็นถึงความตระหนี่และความโลภของพวกเขา ที่พยายามปกปิดความตั้งใจอันชั่วร้ายของตนจากผู้คน และยังสะท้อนให้เห็นว่าพวกเขารู้สึกผิดอยู่ในใจบ้าง แต่ก็ยังดื้อรั้นที่จะทำตามแผนการที่ชั่วร้ายนั้น

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การกระทำความชั่วแม้จะพยายามปกปิดด้วยการกระซิบกระซาบหรือทำอย่างลับๆ ก็ไม่อาจซ่อนจากอัลลอฮ์ได้ พระองค์ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเปิดเผยหรือซ่อนเร้น
2. ความตระหนี่และความโลภเป็นคุณสมบัติที่น่าเกลียด และเป็นสาเหตุให้มนุษย์ตกต่ำ การแบ่งปันและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ยากไร้เป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงรักและทรงตอบแทนอย่างงดงาม
3. การที่พวกเขาพูดด้วยเสียงแผ่วเบาเพื่อปกปิดแผนการชั่วร้าย แสดงให้เห็นว่ามนุษย์มีธรรมชาติที่รู้สึกผิดเมื่อทำความชั่ว แต่การเพิกเฉยต่อเสียงแห่งจิตสำนึกนั้นจะนำไปสู่ความหายนะ
4. อิสลามส่งเสริมให้มุสลิมเป็นผู้ที่มีน้ำใจเอื้อเฟื้อ โดยเฉพาะต่อผู้ยากไร้และคนขัดสน และเตือนให้ระวังการตระหนี่ซึ่งเป็นบาปใหญ่ที่นำไปสู่ความพินาศทั้งในโลกนี้และโลกหน้า