Sura Al-Kalam — Werset 23

Znaczenie słów:

• فَانطَلَقُوا – wyruszyli, udali się (do swojego ogrodu).
• يَتَخَافَتُونَ – mówią do siebie nawzajem szeptem, po cichu, tak aby nikt inny ich nie usłyszał.

Interpretacja wersetu:

Werset ten opisuje dalsze postępowanie właścicieli ogrodu, którzy – po podjęciu decyzji o tym, aby nie dopuścić biednych do owoców swojego sadu – wyruszyli wczesnym rankiem do swojego ogrodu. Szli szybko i zdecydowanie, a jednocześnie rozmawiali między sobą cichym, stłumionym głosem, aby ich słowa nie dotarły do uszu ubogich ani innych ludzi. Ich szeptanie wynikało z chęci utrzymania w tajemnicy swojego skąpego zamiaru – chcieli bowiem pozbawić potrzebujących jakiegokolwiek udziału w plonach. Mówili sobie nawzajem: „Nie pozwólcie dziś żadnemu biednemu wejść do ogrodu”. Ich cicha narada ukazuje ich zatwardziałość serc i całkowite zapomnienie o prawach Bożych oraz o potrzebujących, a także o tym, że to Bóg jest Dawcą wszelkich dóbr.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset uczy nas, że skąpstwo i ukrywanie dobrych uczynków przed ludźmi w celu uniknięcia dzielenia się z biednymi jest cechą naganną, która prowadzi do utraty błogosławieństwa w majątku.
2. Pokazuje, że człowiek powinien być szczery wobec Boga w swoich zamiarach – jeśli postanawia czynić dobro, niech to czyni jawnie i z radością, a jeśli powstrzymuje się od zła, niech unika nawet cichych narad w sprawach, które są sprzeczne z wolą Boga.
3. Przypomina, że Bóg słyszy wszystkie tajemnice i zna ukryte zamiary serc – nawet najcichsze szepty nie są przed Nim ukryte, dlatego należy wystrzegać się planowania rzeczy, które mogą zaszkodzić innym.
4. Werset zachęca do hojności i dzielenia się z potrzebującymi, gdyż Bóg obdarza błogosławieństwem tych, którzy pamiętają o prawach ubogich, a pozbawia łaski tych, którzy odwracają się od nich z pogardą.