Surat Al-Haqqah — Ayat 28

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مَا أَغْنَىٰ: ora bisa mènèhi manfaat utawa ora bisa nolak.
• مَالِيَهْ: bandhaku, dhuwitku, lan kabeh kang tak kumpulake ing donya.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah nyritakake kahanane wong kang diwènèhi cathetan amalé nganggo tangan kiwa, yaiku wong kang kufur lan akeh dosa. Nalika dheweke weruh azab lan paukuman kang bakal ditampa, dheweke banjur getun lan nglokro banget. Dheweke ngucap: "Bandhaku ora bisa mènèhi manfaat apa-apa marang aku." Kabeh bandha kang dikumpulake ing donya, kang maune dianggep bisa nylametake lan nulungi, ing dina iku ora ana gunane babar pisan. Ora bisa nolak azabé Allah, ora bisa nyuda siksa, lan ora bisa dadi penolong. Bandha mau mung dadi kenangan lan ora bisa mbalekake apa kang wis kelakon. Dheweke uga rumangsa kelangan dalih utawa alesan kanggo mbela awake dhewe ing ngarsane Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manawa bandha donya iku mung sarana, dudu tujuan. Aja nganti kita kelalen marang akhirat amarga mburu bandha.
• Bandha kang akeh ora bisa nylametake manungsa saka azabé Allah yen ora diiringi iman lan amal saleh.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang dina kiamat lan mbangkitake kesadaran supaya nyiyapake bekal amal saleh.
• Wong mukmin kudu nggunakake bandhane kanggo kabecikan, kayata zakat, sedekah, lan nulungi wong liya, supaya bandha mau dadi pahala ing akhirat.
• Ayat iki nuduhake marang kita supaya ora gumantung marang bandha, nanging gumantung marang rahmat lan ampunané Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah mènèhi pituduh supaya urip ing donya iki ora mung kanggo ngumpulake bandha, nanging kanggo ngabdi marang Allah lan nyiyapake akhirat.