Surat Al-Haqqah — Ayat 27

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يَا لَيْتَهَا: "Dhuh, muga-muga" — tembung pangarep-arep (تمني) sing metu saka wong sing kentekan pangarep-arep.
• الْقَاضِيَةَ: Sing mutusake, sing nyepakake, yaiku pati sing dadi pungkasan lan ora ana urip maneh sawise iku.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nyritakake kahanane wong sing diwenehi kitab cathetan amale nganggo tangan kiwa, yaiku tandha yen dheweke kalebu wong sing kapitunan. Ing kahanan sing kebak getun lan sedhih banget, dheweke banjur ngucap: "Dhuh, muga-muga pati sing wis tak alami nalika ing donya biyen iku dadi pati sing mutusake kabeh urusanku, ora ana urip maneh sawise iku, lan ora ana tanggung jawab maneh sing kudu tak lakoni."

Dheweke kepengin banget yen patine ing donya biyen dadi pungkasan sing ora bakal diterusake karo urip sawise mati. Amarga ing dina iku dheweke ngerti yen bandha sing diklumpukake ora ana gunane, lan ora ana alesan utawa pembelaan sing bisa nylametake dheweke saka siksa. Kabeh pangarep-arep wis sirna, mula dheweke mung bisa ngarep-arep yen pati iku dadi pungkasane kabeh, nanging pangarep-arepe ora bakal kelakon.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita supaya tansah nyiapake bekal amal saleh sadurunge pati teka, amarga pati iku ora bisa diendhani lan sawise pati ana urip sing langgeng.
• Nuduhake yen bandha donya ora bakal bisa nulungi manungsa ing akhirat; mung amal saleh lan iman sing dadi penyelamat.
• Nggugah ati supaya ora nglalekake akhirat lan tansah ngupaya dadi wong sing diwenehi kitab amale saka tangan tengen.
• Nuduhake gedhene katresnan Allah marang hamba-Nya, amarga wis ngirim peringatan liwat Al-Qur'an supaya manungsa ora klebu ing golongan sing getun kaya mangkono.
• Nuwanake semangat kanggo luwih cedhak marang Al-Qur'an lan ngamalke isine, amarga Al-Qur'an iku pituduh sing paling becik kanggo urip ing donya lan akhirat.