Suurah Al-A'raaf — Aayad 104

Macnaha ereyada:

• Rasuul: waa mid la soo diray, oo farriinta Eebe gaarsiiya.
• Rabbi al-'Aalamiin: waa Eebaha abuuray dhamaan waxyaabaha jira, isaguna leh iyo maamulaha.

Tafsiirka:

Markuu (Nabi) Muuse (CS) uu yimid Fircoon, isagoo Eebe u soo diray si uu ugu yeedho toosnaanta iyo caabudista Eebe kaliya, wuxuu ku yidhi: "Fircoonow, anigu waxaan ahay rasuul Eebaha abuuray dhamaan dadka iyo jinnigaba, isagaana leh xukunka iyo maamulka koonka oo dhan. Waxaan uga yimid isaga, si aan kuugu yeedho inaad caabuddo Eebe kaliya oo aad ka daadato shirkiga iyo xadgudubka."

Waa khudbad toos ah oo Muuse (CS) uu Ficcoon kula hadlay, isagoo ku bilaabay magaciisa si uu u ogeysiiyo in farriintu ay ka timid Eebaha abuuray wax walba, ma aha mid ka timid nafsaddiisa ama dadka. Tani waxay muujinaysaa geesinimada Muuse (CS) iyo caddaynta risaaladiisa, isagoo ku hadlaya xaq iyo caddayn.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Geesinimada xaqa: Muuse (CS) wuxuu noo tusaale u yahay sida loogu hadlo xaqa si geesinimo leh, xitaa marka lala horjoogsado madaxda dulmiga badan.
2. Xilka rasuulnimada: Rasuulku waa mid farriinta Eebe gaarsiiya, isagoon ka cabsanayn cidna, oo aan ujeeddo gaar ah lahayn.
3. Weeynaanta Eebe: Aayaddu waxay xusuusinaysaa in Eebe yahay Rabbiga caalamka oo dhan, isagaana leh xukunka iyo maamulka, sidaas darteed waa inaan isaga uun caabudnaa oo aan u hoggaansamnaa.
4. Dhiirigelinta da'wada: Qofkii ugu yeedha Eebe waa inuu ku tiirsanaadaa Eebe, oo uu ku hadlaa si cad oo qof walba u fahmi karo, isagoon ka cabsanayn waxa dadka dhihi doonaan.