ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 104

የቃላት ትርጉም፡-

• ሙሳ፡- የአላህ ነቢይ ከእስራኤል ልጆች የተላከ።
• ፈርዖን፡- የግብፅ ጨቋኝ ንጉሥ፣ አምላክነትን የተናገረ።
• ረሱል፡- መልእክተኛ፣ ከአላህ ዘንድ የተላከ።
• ሪብቡል-ዓለሚን፡- የፍጥረታት ሁሉ ጌታ፣ የዓለማት ሁሉ አምላክ።

የአንቀጹ ትርጓሜ፡-

ሙሳ (ዐለይሂ ሰላም) አላህ ወደ ፈርዖን በላከው ጊዜ፣ ወደ ፈርዖን ገብቶ በጀግንነትና በግልጽነት እንዲህ አለው፡- «ፈርዖን ሆይ! እኔ ከፍጥረታት ሁሉ ጌታ ከአላህ የተላክሁ መልእክተኛ ነኝ።» ይህን ያለው ራሱን አምላክ ብሎ ለሚጠራውና ሕዝቦቹን ለሚጨቁን ጨቋኝ ንጉሥ ፊት ነው። ሙሳ ራሱን ከፍ አድርጎ አላሳየም፣ ነገር ግን ራሱን ከፍጥረታት ሁሉ ጌታ ወደ እርሱ የተላከ ትሑት መልእክተኛ አድርጎ አቀረበ። ይህም የመልእክቱን ክብርና ከፍታ የሚያሳይ ነው፤ ምክንያቱም መልእክቱ የመጣው ከሰው ሳይሆን ከዓለማት ሁሉ ጌታ ነውና። ፈርዖን ግን ይህን ቃል ሰምቶ «ውሸታም ነህ» በማለት አስተባበለው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የእውነት ተናጋሪ ለማንኛውም ጨቋኝ ኃያል ፊት እንኳን ቢሆን፣ ፍርሃት ሳይነካው እውነቱን በግልጽ መናገር አለበት። ሙሳ በፈርዖን ፊት የተናገረው ቃል የጀግንነትና የእምነት ጥንካሬ ምሳሌ ነው።
2. ዳዕዋ (ጥሪ) የሚጀመረው ከፍተኛውን ሰው በማነጋገር ነው፤ ምክንያቱም እርሱ ከተመራ ሌሎቹ በቀላሉ ይከተላሉና።
3. የነቢይነትና የመልእክተኝነት ማዕረግ ከአላህ ብቻ ነው እንጂ ከሰው ዘንድ አይደለም፤ ሙሳ «ከዓለማት ጌታ የተላክሁ ነኝ» ማለቱ ይህንን ያረጋግጣል።
4. አላህ «ሪብቡል-ዓለሚን» (የዓለማት ሁሉ ጌታ) መሆኑ ማለት እርሱ ብቻ የመፍጠር፣ የማስተዳደርና የማስተናገድ ባለቤት ነው፤ ስለዚህ መገዛት የሚገባው ለእርሱ ብቻ ነው እንጂ ለፈርዖን ለመሰሉ ጨቋኞች አይደለም።
5. እውነትን ማቅረብ በራሱ ድል ነው፤ ፈርዖን ቢያስተባብልም፣ የሙሳ ቃል በታሪክ ዘላቂ ሆነ፤ የፈርዖን ክህደት ግን ውርደትና ጥፋት ሆነበት።