سوره اعراف — آیه 119

معانی کلمات:

• فَغُلِبُوا: مغلوب و شکستخورده شدند.
• هُنَالِكَ: در آنجا، در آن مکان و زمان (محل اجتماع و صحنهی رویارویی).
• وَانقَلَبُوا: بازگشتند، برگشتند.
• صَاغِرِينَ: خوار و ذلیل، کوچک و پستشده.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال نتیجهی آن صحنهی بزرگ و سرنوشتساز را بیان میکند؛ جایی که موسی علیهالسلام با عصای خود، سحر ساحران را باطل کرد و آنچه را که آنان ساخته بودند، نابود ساخت. در آن لحظه، تمام ساحران فرعون که با تجهیزات و نیرنگهای فراوان آمده بودند، به یکباره مغلوب و شکستخورده شدند. آنان که با تکیه بر سحر و جادوی خود، گمان میکردند پیروز میدان خواهند بود، در همان مکان و همان لحظه، با دیدن معجزهی الهی، در برابر قدرت بیپایان خداوند تسلیم شدند و شکست خود را پذیرفتند. فرعون و اطرافیانش نیز با دیدن این صحنه، خوار و ذلیل، با سرافکندگی و حقارت به سوی قصرهای خود بازگشتند. آنان که با تکبر و غرور به میدان آمده بودند، با ذلت و خواری بازگشتند و هیچ راهی برای مقابله با قدرت الهی نیافتند. این شکست نهتنها برای ساحران، بلکه برای فرعون و دستگاه ظلم و طغیان او، یک رسوایی کامل و بیپایان بود.

فواید و پیامهای آیه:

1. پیروزی حق بر باطل: این آیه نشان میدهد که حق، هرچند در ابتدا تنها و ضعیف به نظر برسد، در نهایت بر باطل پیروز میشود و قدرت خداوند همیشه یاریدهندهی حق و حقیقت است.
2. ذلت و خواری طاغوتها: کسانی که در برابر خداوند تکبر میورزند و با نیرنگ و فریب به مقابله با دین او برمیخیزند، سرانجامی جز خواری و ذلت نخواهند داشت؛ همانگونه که فرعون و ساحرانش با همهی تجهیزات، به ذلت و شکست دچار شدند.
3. ایمانآوری در برابر معجزه: ساحران که خود اهل فن و سحر بودند، وقتی حقیقت را دیدند، تسلیم شدند. این نشان میدهد که انسانهای منصف، با دیدن نشانههای روشن الهی، راه حق را میپذیرند و از لجاجت دست میکشند.
4. امیدواری به نصرت الهی: این آیه به مؤمنان امید میدهد که در سختترین شرایط، خداوند آنان را تنها نمیگذارد و با یاری خود، آنان را بر دشمنانشان پیروز میگرداند، حتی اگر دشمنان از قدرت و امکانات زیادی برخوردار باشند.