سوره اعراف — آیه 136

معانی کلمات:

• الْیَمّ: دریا (در اینجا دریای نیل).
• بِأَنَّهُمْ: به سبب اینکه آنان.
• غَافِلِین: بیخبر و غافل (از عاقبت کار خود).

تفسیر آیه:

هنگامی که وعدهٔ الهی برای هلاکت فرعونیان فرا رسید، خداوند انتقام خود را از آنان گرفت و آنان را در دریا غرق کرد. این عذاب سخت به سبب آن بود که آنان آیات و معجزات روشن خداوند را که بر دستان موسی (علیهالسلام) آشکار شده بود، تکذیب کردند و از تأمل در آنها روی گرداندند. آنان نسبت به این نشانههای الهی بیتوجه و غافل بودند و همین غفلت و بیتوجهی، ریشهٔ تکذیب و سرکشی آنان شد؛ چرا که اگر با دیدهٔ عبرت به آیات مینگریستند، هرگز به انکار و لجاجت نمیپرداختند و گرفتار عذاب غرق شدن نمیشدند.

فواید و پیامهای آیه:

• سنت الهی در مقابله با تکذیبکنندگان: این آیه نشان میدهد که خداوند در برابر کسانی که آیات او را انکار میکنند و از روی غفلت و سرکشی راه کفر را میپیمایند، سختگیرانه عمل میکند و عذاب او دیر اما حتمی است.
• اهمیت توجه به آیات الهی: غفلت از نشانههای خداوند، سرآغاز سقوط و هلاکت است. انسانی که با دقت به آیات الهی در طبیعت و کتب آسمانی بنگرد، هرگز به گمراهی و تکذیب دچار نمیشود.
• پندآموزی از تاریخ: داستان غرق شدن فرعونیان برای ما درس عبرت است که نباید به قدرت و امکانات مادی خود مغرور شویم و از فرمان خداوند سرپیچی کنیم؛ زیرا عاقبت ظالمان همواره نابودی است.
• رحمت الهی در عین انتقام: خداوند با فرعونیان صبر کرد و مهلت داد تا شاید توبه کنند، اما چون بر لجاجت خود اصرار ورزیدند، عذاب را بر آنان نازل کرد. این نشان میدهد که خداوند مهربان است، اما در برابر ظالمان و تکذیبکنندگان، عدالت و انتقام او نیز قطعی است.